برخلاف تصور عمومی، بخش اعظم ترافیک اینترنت جهانی نه از طریق ماهوارهها، بلکه توسط شبکهای گسترده از کابلهای فیبر نوری در کف اقیانوسها جابهجا میشود. این زیرساخت به دلیل ظرفیت بالا و تأخیر کم، نقشی حیاتی در ارتباطات بینالمللی ایفا میکند.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، بسیاری تصور میکنند ارتباطات میانقارهای بر دوش ماهوارهها است، اما واقعیت این است که بیش از ۹۹ درصد ترافیک دادههای بینالمللی از طریق کابلهای فیبر نوری مدفون در بستر اقیانوسها منتقل میشود. این کابلها به دلیل سرعت بالا، تأخیر اندک و هزینه مناسب، انتخاب اصلی برای اتصال دیتاسنترها و شبکههای مخابراتی در سراسر جهان هستند.
شبکه عظیم فیبر نوری در اعماق دریا
در حال حاضر بیش از ۵۰۰ سامانه کابل زیردریایی با طول مجموع ۱.۴ میلیون کیلومتر در جهان فعال است. طبق دادههای موجود، ظرفیت بینالمللی اینترنت در سال ۲۰۲۵ به حدود ۱۸۳۵ ترابیتبرثانیه رسیده است. این کابلها صرفاً رشتههای ساده نیستند و با لایههای محافظتی در برابر فشار و خوردگی پوشانده شدهاند؛ همچنین در طول مسیر از تجهیزات تقویتکننده سیگنال استفاده میشود تا دادهها بتوانند مسافتهای طولانی را طی کنند. ساخت و راهاندازی هر یک از این سامانهها میتواند بیش از دو سال زمان ببرد.
چالشهای پایداری و امنیت شبکه
با وجود کارآمدی این کابلها، آنها در برابر خطراتی مانند لنگر کشتیها، فعالیتهای ماهیگیری، زمینلرزه و فرسودگی آسیبپذیر هستند. سالانه بیش از ۲۰۰ اختلال در این شبکه گزارش میشود که طبق آمار سال ۲۰۲۵، حدود ۸۶ درصد این خرابیها ناشی از فعالیتهای انسانی است. اگرچه کشورها معمولاً از مسیرهای جایگزین برای جلوگیری از قطع کامل اینترنت استفاده میکنند، اما وابستگی جغرافیایی و تمرکز مسیرها همچنان یکی از تهدیدهای اصلی برای زیرساختهای جهانی محسوب میشود. با وجود پیشرفت فناوریهای ماهوارهای، کابلهای زیردریایی به دلیل توانایی در انتقال حجم عظیم داده، همچنان ستون فقرات اینترنت باقی ماندهاند.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2278851
