در سال ۲۰۰۰، شرکت شارپ با همکاری اپراتور جی-فون، تلفن همراه J-SH04 را معرفی کرد که با دوربین ۰.۱۱ مگاپیکسلی خود، انقلابی در صنعت ارتباطات ایجاد کرد. این نوآوری، اگرچه در ابتدا ساده به نظر میرسید، اما مسیر را برای ادغام دوربین در تلفنهای همراه هموار ساخت و در نهایت منجر به افول دوربینهای دیجیتال مستقل شد.
تولد یک انقلاب: J-SH04، پیشگام عکاسی موبایلی
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل سال ۲۰۰۰، تلفنهای همراه عمدتاً دستگاههایی برای برقراری تماس و ارسال پیامک بودند و سرگرمی اصلی آنها به بازیهایی مانند «مار» یا ساختن زنگهای ساده محدود میشد. در این دوران، نوکیا با مدلهایی چون ۳۳۱۰ بر بازار حکمرانی میکرد و صفحات نمایش عمدتاً سیاه و سفید یا تکرنگ بودند. اما در نوامبر سال ۲۰۰۰، شرکت شارپ با همکاری اپراتور جی-فون (که بعدها به سافتبانک موبایل تغییر نام داد)، محصولی را روانه بازار کرد که مسیر تکنولوژی را دگرگون ساخت: تلفن همراه J-SH04.
این دستگاه، با وزن تنها ۷۴ گرم و طول ۱۲.۷ سانتیمتر، طراحی آبنباتی داشت و صفحه نمایش آن قادر به نمایش ۲۵۶ رنگ بود که در مقایسه با صفحات سیاه و سفید آن زمان، دستاوردی بزرگ محسوب میشد. اما مهمترین ویژگی J-SH04، سنسور دوربین ۰.۱۱ مگاپیکسلی (۱۱۰,۰۰۰ پیکسل) بود که در پشت گوشی تعبیه شده بود. برای غلبه بر مشکل مصرف بالای باتری در سنسورهای CCD رایج در دوربینهای دیجیتال آن دوره، مهندسان شارپ از تکنولوژی CMOS بهره بردند. این سنسورها، با وجود کیفیت پایینتر و نویز بیشتر در ابتدا، مصرف انرژی بسیار کمتری داشتند و امکان تولید در ابعاد کوچک را فراهم میکردند.
کیفیت عکسهای گرفته شده با J-SH04 در مقایسه با استانداردهای امروزی فاجعهبار بود؛ عکسها پیکسلی، تار و فاقد جزئیات بودند و خبری از فلاش یا فوکوس خودکار نبود. با این حال، قابلیت گرفتن عکس از درون یک تلفن همراه، خود یک معجزه به شمار میرفت. نکته جالب دیگر، تعبیه یک آینه کوچک در کنار لنز دوربین بود که نشان از درک زودهنگام نیاز به ثبت «سلفی» داشت.
پیامدهای جهانی و افول دوربینهای دیجیتال
اولین تلفن همراه دوربیندار در بازار ایالات متحده، Sanyo SCP-5300 بود که در نوامبر ۲۰۰۲ با دوربینی ۰.۳ مگاپیکسلی عرضه شد. این ورود با نگرانیهای مربوط به حریم خصوصی همراه بود که منجر به وضع قوانینی مبنی بر پخش صدای شاتر هنگام عکاسی شد؛ قانونی که هنوز در کشورهایی مانند ژاپن و کره جنوبی اجرا میشود.
با این حال، روند ادغام دوربین در تلفنهای همراه متوقف نشد. تا سال ۲۰۰۳، فروش جهانی گوشیهای دوربیندار از دوربینهای دیجیتال مستقل پیشی گرفت. شرکتهایی چون سونیاریکسون و نوکیا با معرفی مدلهایی مانند ۷۶۵۰ و سری N (با دوربین ۵ مگاپیکسلی و لنز کارل زایس)، استانداردهای جدیدی را تعریف کردند. این پیشرفت سریع، ضربه مهلکی به صنعت دوربینهای دیجیتال خانگی (Point-and-Shoot) وارد کرد. شرکتهایی مانند کداک که نتوانستند با این تغییرات سازگار شوند، با ورشکستگی مواجه شدند. معرفی آیفون توسط اپل در سال ۲۰۰۷ با دوربین ۲ مگاپیکسلی و ظهور پلتفرمهایی مانند اینستاگرام، مهر پایانی بر دوران دوربینهای کامپکت زد.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2249395
