پژوهشهای جدید نشان میدهد دادههای ثبتشده توسط ردیابهای خواب با احساس واقعی افراد از کیفیت استراحت شبانه همخوانی ندارد. این ابزارها به دلیل تکیه بر حسگرهای حرکتی و ضربان قلب، در تشخیص دقیق مراحل خواب دچار خطا میشوند و اتکای بیش از حد به آنها میتواند منجر به استرس شود.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، بسیاری از کاربران برای ارزیابی کیفیت استراحت شبانه خود از ابزارهای پوشیدنی استفاده میکنند که با تحلیل ضربان قلب، میزان تحرک و زمان بیحرکتی، امتیازی کلی به خواب اختصاص میدهند. با این حال، یافتههای علمی حاکی از آن است که ارتباط ضعیفی میان این دادههای دیجیتال و برداشت ذهنی افراد از کیفیت خوابشان وجود دارد. ممکن است دستگاهی خواب فرد را مطلوب ارزیابی کند، اما او با احساس خستگی از خواب برخیزد یا برعکس، در حالی که دستگاه خواب را نامناسب تشخیص داده، فرد احساس شادابی داشته باشد.
محدودیتهای فنی در پایش خواب
ردیابهای خواب به جای اندازهگیری مستقیم فعالیتهای مغزی، حرکات چشم و فعالیت عضلات که در آزمایشگاههای تخصصی انجام میشود، تنها به حدس وضعیت خواب بر اساس حسگرهای حرکتی و ضربان قلب میپردازند. این رویکرد باعث میشود دستگاهها در تفکیک مراحل مختلف خواب مانند خواب سبک، عمیق و REM دچار خطا شوند. برای نمونه، فردی که در تخت بیحرکت دراز کشیده اما هنوز به خواب نرفته است، ممکن است توسط دستگاه در وضعیت خواب ثبت شود.
پیامدهای روانی اتکا به امتیازهای دیجیتال
علاوه بر خطاهای اندازهگیری، پژوهشگران نسبت به وابستگی بیش از حد به امتیازهای خواب هشدار دادهاند. تلاش مداوم برای دستیابی به «امتیاز خواب کامل» میتواند در کاربران ایجاد نگرانی و استرس کند که خود عاملی برای دشوارتر شدن فرآیند خواب است. با این وجود، این ابزارها برای مشاهده روندهای کلی و بررسی تأثیر تغییرات سبک زندگی مانند ورزش یا تغییر ساعت خواب بر الگوهای فردی همچنان کاربرد دارند. توصیه میشود دادههای این دستگاهها به عنوان معیار قطعی سلامت در نظر گرفته نشود و در کنار احساس شخصی و نظر پزشک مورد ارزیابی قرار گیرد.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: فاقد کد
