اختلال در سیستم ناوبری GPS به دلیل مانور نظامی ارتش آمریکا، به عنوان یکی از عوامل احتمالی در سقوط یک هواپیمای دو موتوره در نیومکزیکو مطرح شده است. این حادثه منجر به جان باختن تمام سرنشینان هواپیما شد.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، یک فروند هواپیمای دو موتوره ملخی Beechcraft King Air که از مرکز هوایی بینالمللی راسول به سمت فرودگاه منطقهای سیرا بلانکا در حرکت بود، پس از ورود به منطقهای که تحت تاثیر مانور جنگ الکترونیک ارتش آمریکا قرار داشت و از دست دادن سیگنالهای ناوبری، با کوه برخورد کرد و تمام سرنشینان آن جان باختند.
بر اساس گزارش مقدماتی هیئت ملی ایمنی حملونقل ایالات متحده (NTSB)، خدمه پرواز و چندین هواپیمای دیگر در زمان حادثه با «اختلال شدید در سیستمهای ناوبری» خود مواجه شدند که با اثرات ایجاد پارازیت روی GPS مطابقت دارد. کارشناسان معتقدند این تداخل، اگرچه عامل مستقیم سقوط نبوده، اما اولین حلقه از زنجیرهای از حوادث بوده که به این فاجعه منجر شد.
پرواز در تاریکی مطلق شب و بدون نور ماه آغاز شد و هواپیما در ساعت ۲۳:۵۲ به پرواز درآمد. دو دقیقه بعد، خلبانان مجوز پرواز ابزاری (IFR) را دریافت کردند. حدود نیمهشب، مرکز کنترل ترافیک هوایی آلبوکرکی به خدمه پرواز اعلام کرد که ۳۰۵ متر بالاتر از ارتفاع تعیینشده پرواز میکنند. خلبانان ضمن تلاش برای اصلاح ارتفاع، گزارش دادند که سیگنال GPS خود را به طور کامل از دست دادهاند.
در پی این موضوع، کنترل ترافیک هوایی مسیرهای جدیدی را برای فرود روی باند ۲۴ فرودگاه مقصد به آنها ارائه داد. پنج دقیقه پس از این مکالمه، کنترل ترافیک هوایی از ارتش خواست تا فعالیتهای مربوط به ایجاد اختلال در GPS را متوقف کند. با قطع پارازیتها در ساعت ۱۲:۰۷ بامداد، سیستمهای ناوبری هواپیما دوباره فعال شدند و خلبانان با اعلام مشاهدهی چراغهای شهر رویدوسو، تصمیم گرفتند پرواز خود را به حالت بصری (VFR) تغییر دهند.
خلبانان در حالی به سمت مقصد نهایی تغییر مسیر دادند که ارتفاعسنج هواپیما عدد ۲٬۹۹۳ متر را نشان میداد، اما به دلیل تاریکی مطلق متوجه نشدند که کوههای کاپیتان با ارتفاع بیش از ۳٬۰۴۸ متر درست میان آنها و فرودگاه قرار دارد. آخرین دادههای ثبتشده نشان میدهد هواپیما با سرعت ۲۷۷ کیلومتردرساعت در حال صعود از ارتفاع ۲٬۸۶۵ متری به ۲٬۹۹۴ متری بود که در ارتفاع ۳٬۰۳۲ متری، یعنی تنها ۷۰ متر پایینتر از ایستگاه رادیویی قلهی کوه، به کوه برخورد کرد.
بررسیها نشان میدهد خلبانان احتمالا به دلیل استفاده از نورهای شهر رویدوسو برای جهتیابی و ناتوانی در دیدن کوه تاریک، عملیات کاهش ارتفاع را بسیار زود آغاز کردند و تلاش ناگهانی آنها برای صعود پس از ناپدید شدن نورهای شهر، به دلیل سرعت بالا بینتیجه ماند. این شرایط با حجم کاری بسیار بالای کنترل ترافیک هوایی که همزمان در حال هدایت سه هواپیمای آسیبدیدهی دیگر بر اثر پارازیتهای ارتش بود، پیچیدهتر شد.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2256585
