دانشمندان در حال بررسی ایده‌ای بلندپروازانه برای ساخت ابربرخورددهنده‌ای عظیم بر روی سطح ماه هستند. این پروژه که در صورت تحقق، بزرگ‌ترین اتم‌شکن جهان خواهد بود، مزایای قابل توجهی نسبت به نمونه‌های زمینی دارد، اما اجرای آن نیازمند استقرار دائمی انسان در ماه و گذر زمان طولانی است.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، ایده‌ای جسورانه در میان جامعه علمی در حال شکل‌گیری است: قرار دادن یک ابربرخورددهنده عظیم بر روی سطح ماه. این دستگاه که قرار است عملکردی فراتر از برخورددهنده هادرونی بزرگ (LHC) در سوئیس داشته باشد، می‌تواند بزرگ‌ترین اتم‌شکن جهان لقب گیرد.
سازوکار ابربرخورددهنده‌ها
ابربرخورددهنده‌ها با ایجاد دو باریکه ذرات که در خلاء بالا و در جهت‌های مخالف حرکت می‌کنند، اتم‌ها را متلاشی می‌سازند. آهنرباهای الکتریکی ابررسانا این باریکه‌ها را تا نزدیکی سرعت نور شتاب می‌دهند و سپس آن‌ها را در ابزارهای آشکارساز با هم برخورد می‌دهند. حاصل این برخوردها، آبشاری از ذرات جدید است که دانشمندان آن‌ها را برای درک بهتر فیزیک ذرات مدرن تحلیل می‌کنند. هرچه انرژی برخورد بیشتر باشد، جرم ذرات حاصل نیز افزایش می‌یابد و این امر دانشمندان را به ساخت شتاب‌دهنده‌های بزرگ‌تر و قدرتمندتر ترغیب می‌کند.
ماه؛ بستری ایده‌آل برای اکتشافات
مطالعه‌ای که در سال ۲۰۲۲ انجام شد، طرحی برای یک برخورددهنده ۱۱,۰۰۰ کیلومتری در امتداد محیط ماه را بررسی کرد. این دستگاه قادر خواهد بود با انرژی‌هایی ۱۰۰۰ برابر بیشتر از LHC فعالیت کند و افق‌های جدیدی را برای کشف ذرات و پدیده‌های ناشناخته بگشاید. دانشمندان امیدوارند این ابربرخورددهنده بتواند اطلاعات ارزشمندی درباره ساختار و تکامل کیهان در مقیاس بزرگ ارائه دهد.
چرا ماه؟
ساخت چنین برخورددهنده‌ای با محیطی بیش از ۱۰,۰۰۰ کیلومتر بر روی زمین، با چالش‌های فنی، زمین‌شناختی و سیاسی متعددی روبرو است. در مقابل، ماه مزایای قابل توجهی دارد: ساخت تونل‌های دایره‌ای و حفظ حلقه‌های خلاء بالا در ماه آسان‌تر و کم‌هزینه‌تر خواهد بود. علاوه بر این، ماه از نظر زمین‌شناختی پایدارتر است و دسترسی به انرژی خورشیدی فراوان دارد.
با این حال، اجرای این پروژه نیازمند زمان طولانی است. برآوردهای مهندسی نشان می‌دهد که ساخت چنین ابربرخورددهنده‌ای بیش از دو دهه به طول خواهد انجامید. مهم‌تر از آن، این پروژه تنها پس از برقراری حضور دائمی انسان در ماه قابل پیگیری خواهد بود. بنابراین، بعید است که شاهد نصب این دستگاه عظیم در قرن حاضر باشیم، چرا که هنوز گام‌های اولیه برای بازگشت انسان به ماه و سپس استقرار بلندمدت برداشته نشده است.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2284485
