برخلاف تصور عمومی، جعبه‌سیاه هواپیماها به رنگ نارنجی روشن است تا در زمان وقوع سانحه، شناسایی آن در میان بقایای هواپیما یا محیط‌های طبیعی برای تیم‌های جست‌وجو آسان‌تر باشد. این تجهیزات که شامل ثبت‌کننده اطلاعات پرواز و صدای کابین هستند، برای مقاومت در برابر شرایط سخت طراحی شده‌اند.

چرا جعبه‌سیاه رنگ متفاوتی دارد؟

به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، بسیاری تصور می‌کنند جعبه‌سیاه هواپیماها به رنگ سیاه است، اما این تجهیزات در واقع به رنگ نارنجی روشن یا نارنجی متمایل به زرد ساخته می‌شوند. دلیل انتخاب این رنگ کاملاً کاربردی است؛ چرا که پس از سقوط هواپیما، پیدا کردن این دستگاه در میان تکه‌های بدنه، پوشش گیاهی یا برف دشوار است. رنگ نارنجی باعث می‌شود این قطعه در محیط‌های مختلف به راحتی توسط تیم‌های جست‌وجو دیده شود. همچنین برای افزایش قابلیت شناسایی، به‌ویژه در محیط‌های آبی، نوارهای بازتابنده‌ای روی بدنه این دستگاه‌ها نصب می‌شود.

تبلیغ

سازوکار و نام‌گذاری جعبه‌سیاه

اصطلاح «جعبه‌سیاه» در واقع نام عمومی برای دو سیستم حیاتی است: ثبت‌کننده اطلاعات پرواز (FDR) که پارامترهای عملکردی هواپیما را ذخیره می‌کند و ثبت‌کننده صدای کابین خلبان (CVR) که مکالمات، هشدارها و ارتباطات رادیویی را ضبط می‌کند. برخی هواپیماها از واحدی ترکیبی برای هر دو عملکرد استفاده می‌کنند. هیئت ملی ایمنی حمل‌ونقل آمریکا (NTSB) نیز از همین عنوان برای این تجهیزات استفاده می‌کند.

نام «جعبه‌سیاه» ارتباطی با رنگ بدنه ندارد و ریشه در مهندسی و الکترونیک دارد. در گذشته به سامانه‌ای که ورودی و خروجی آن مشخص بود اما سازوکار درونی‌اش برای کاربر اهمیت نداشت، جعبه‌سیاه می‌گفتند که بعدها این اصطلاح توسط رسانه‌ها برای ثبت‌کننده‌های پرواز نیز به کار رفت.

این تجهیزات به گونه‌ای طراحی شده‌اند که بخش ذخیره‌سازی آن‌ها درون محفظه‌ای با مقاومت بسیار بالا در برابر ضربه و آتش قرار می‌گیرد تا اطلاعات برای بازسازی لحظات منتهی به سانحه قابل بازیابی باشد. علاوه بر این، در پروازهای خاص، تجهیزات به نشانگر مکان‌یاب زیرآبی مجهز می‌شوند تا در صورت سقوط در آب، با ارسال سیگنال صوتی، محل دقیق دستگاه مشخص شود.

منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2280538