در پی موج گرمای شدید در پاریس، شهردار این شهر نصب گسترده کولرهای گازی را راهحلی نامناسب خواند و با واکنش مقامات و رسانههای آمریکایی مواجه شد. این مناقشه پرسشهایی را درباره نقش کولرهای گازی در گرمایش جهانی و نابرابری اقلیمی مطرح کرده است.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، در بحبوحه موج گرمای بیسابقه در پاریس، امانوئل گرگوار، شهردار جدید این شهر، نصب گسترده کولرهای گازی خانگی را راهحلی نامناسب برای مقابله با گرما توصیف کرد. وی در مصاحبه با روزنامه لوموند اظهار داشت: «کولرهای گازی خانگی یک آفت هستند؛ زیرا با تخلیه گرما به محیط بیرون، دمای شهر را بیشتر افزایش میدهند و مشکل را تشدید میکنند.»
این اظهارات با واکنش تند برخی رسانهها و مفسران آمریکایی روبهرو شد که این دیدگاه را به سخره گرفته و مدعی شدند پاریسیها معنای واقعی گرمای شدید را درک نمیکنند. در پاسخ، اودری پولوار، معاون شهردار پاریس، با دفاع از موضع گرگوار، در پیامی در اینستاگرام نوشت کسانی که پاریس را به دلیل نداشتن کولر گازی در همه خانهها مسخره میکنند، بهتر است ابتدا به سهم کشور خود در انتشار گازهای گلخانهای نگاه کنند. وی همچنین با اشاره به اقداماتی مانند کاهش انتشار کربن، توسعه انرژیهای پاک و پاکسازی رود سن، تأکید کرد کشورهایی که بیشترین نقش را در ایجاد بحران اقلیمی داشتهاند، نباید به دیگران درباره نحوه مقابله با آن درس بدهند.
نقش کولرهای گازی در گرمایش جهانی
دانشمندان تأیید میکنند که کولرهای گازی در گرمایش جهانی نقش دارند، اما این موضوع پیچیدگیهای خود را دارد. بر اساس برآوردها، با در نظر گرفتن مصرف برق و نشت گازهای مبرد، سامانههای تهویه مطبوع حدود ۳٫۲ درصد از انتشار گازهای گلخانهای جهان را به خود اختصاص میدهند و تقریباً ۷ درصد برق مصرفی جهان را نیز مصرف میکنند.
ایالات متحده سهم قابلتوجهی در این آمار دارد. برخلاف کشورهایی مانند فرانسه یا آلمان، بیشتر خانههای آمریکایی به کولر گازی مجهز هستند. تنها در فاصله ماههای مه تا اوت، استفاده از کولرها در آمریکا هر ماه به طور متوسط حدود ۱۵۰ میلیون تن دیاکسید کربن تولید میکند که این رقم تقریباً با کل انتشار سالانه دیاکسید کربن کشور هلند برابری میکند.
با این حال، نباید فرانسه را نیز از مسئولیت تاریخی تغییرات اقلیمی مبرا دانست. این کشور در طول تاریخ صنعتی خود حدود ۴۰ میلیارد تن دیاکسید کربن منتشر کرده است. فرانسه به عنوان یکی از بزرگترین اقتصادهای جهان، منابع مالی و زیرساختهای لازم برای سازگاری با موجهای گرما و حمایت از شهروندان آسیبپذیر را در اختیار دارد؛ درحالیکه بسیاری از کشورهای فقیر مانند افغانستان، پاپوآ گینه نو، گواتمالا، هندوراس و نیکاراگوئه از چنین امکاناتی بیبهرهاند.
پژوهشها نشان میدهد اگر کشورهای کمدرآمد نیز به اندازه کشورهای ثروتمند به کولرهای گازی دسترسی پیدا کنند، افزایش مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانهای میتواند تا سال ۲۰۵۰ حدود ۰٫۰۵ درجه سانتیگراد به گرمایش جهانی اضافه کند و دستیابی به اهداف اقلیمی را دشوارتر سازد.
نابرابری اقلیمی و کولرهای گازی
مسئله کولرهای گازی فراتر از مصرف برق و انتشار گازهای گلخانهای است؛ آنها به نمادی از نابرابری اقلیمی تبدیل شدهاند. کشورهای ثروتمند که سهم عمدهای در انتشار تاریخی گازهای گلخانهای داشتهاند، امروز میتوانند با صرف انرژی بیشتر، خود را از موجهای گرمای فزاینده محافظت کنند. در مقابل، بسیاری از کشورهای کمدرآمد که کمترین نقش را در ایجاد این بحران داشتهاند، نه توان مالی خرید و استفاده گسترده از کولرهای گازی را دارند و نه شبکه برق و زیرساختهای لازم برای بهرهگیری از آنها. در نتیجه، ساکنان این کشورها بیش از دیگران در معرض موجهای گرمای مرگبار قرار میگیرند و در حالی که کمترین سهم را در ایجاد تغییرات اقلیمی داشتهاند، بیشترین هزینه انسانی آن را میپردازند.
منبع: khabaronline.ir
