نمایش محتواهای سیاسی و بحران‌زا در لحظه اتصال به ابزارورودی فیلترشکن‌ها، به چالشی برای امنیت روانی کاربران ایرانی تبدیل شده است. این روند از طریق سیستم‌های حراج خودکار تبلیغاتی بین‌المللی و با هدف پمپاژ ناامیدی و دستکاری افکار عمومی انجام می‌شود.

به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، بررسی‌ها نشان می‌دهد ماه‌هاست که هنگام اتصال کاربران اینترنت در ایران به ابزارهای فیلترشکن، محتواهایی تحت عنوان «تبلیغات بازرگانی» به نمایش درمی‌آیند که هیچ سنخیتی با قواعد بازاریابی تجاری ندارند. این پدیده ابعاد مختلفی دارد که باید در حوزه امنیت روانی و حکمرانی فضای مجازی مورد واکاوی قرار گیرد.

ابعاد و سازوکار محتواهای سیاسی در فیلترشکن‌ها

۱. تغییر ماهیت تبلیغ و هدف‌گیری روانی

برخلاف آگهی‌های تجاری که به معرفی کالا و خدمات می‌پردازند، این محتواها بر پمپاژ ناکارآمدی ساختار، تعمیق شکاف‌ها و ترغیب به ناآرامی تمرکز دارند تا افکار عمومی را دستکاری کنند. طراحان این پیام‌ها، لحظه اتصال کاربر را که در اوج کلافگی و عصبانیت ناشی از قطعی ارتباط است، به عنوان بازه حساسیت و آسیب‌پذیری هیجانی هدف می‌گیرند.

تبلیغ

۲. مدل مالی و اجاره بیلبورد

سازندگان فیلترشکن لزوماً تولیدکننده این پیام‌ها نیستند و فضای برنامه خود را مانند یک بیلبورد اجاره می‌دهند. سیستم‌های تبلیغاتی بین‌المللی به شیوه حراج خودکار عمل می‌کنند و جریان‌های دارای بودجه کلان با پرداخت بالاترین رقم، این جایگاه‌ها را پیش‌خرید می‌کنند و سازندگان فیلترشکن به دلیل سود دلاری، چشمان خود را بر روی این محتواها می‌بندند.

۳. جعل هویت و رصد داده‌های رفتاری

یکی از ترفندها، تولید کلیپ با نام و نشان احزاب و تشکل‌های قانونی داخل ایران برای باورپذیری شایعات و ایجاد تقابل درون کشور است. همچنین این صفحات با اندازه‌گیری میزان مکث، کلیک یا رد کردن ویدیو، نبض احساسی جامعه را برای کارزارهای بعدی می‌سنجند. تکرار روزانه این مواجهه، واقعیت ذهنی فرد را دگرگون ساخته و با استفاده از جذابیت‌های هوش مصنوعی، چهره‌سازی و صداسازی رایانه‌ای، سد دفاعی منطق مخاطب را می‌شکند.

راهکارهای مقابله با این پدیده

برای مواجهه با این مسئله رویکردهایی پیشنهاد شده است:
– احزاب و شخصیت‌های سیاسی باید در برابر سوءاستفاده از نام خود هوشیار باشند و سریع موضع‌گیری کنند.
– سیاستگذاران باید در الگوی انسداد فراگیر اینترنت تجدیدنظر کنند، چرا که فیلترینگ گسترده کاربران را به سوی این دالان‌های ناامن کشانده است.
– نهادهای مدنی و حقوقی حوزه فناوری می‌توانند با مستندسازی تخلفات، پلتفرم‌های میزبان آگهی را به مسدودسازی این کارزارها وادار کنند.
– افزایش سواد رسانه‌ای جامعه برای آگاهی از اینکه هیچ فیلترشکن رایگانی خیرخواهانه نیست و هزینه آن با امنیت روانی تامین می‌شود، ضروری است.

منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2286586