حامد بیدی، کنشگر حق اینترنت، با اشاره به ثبت رکورد بیش از یک میلیون امضا در مخالفت با طرح صیانت و راهاندازی صدها کارزار برای رفع فیلترینگ، از سیگنال روشن جامعه به نهادهای تصمیمگیر خبر داد. وی همچنین از مهاجرت گسترده نخبگان و تضعیف زیستبوم فناوری ایران به عنوان پیامدهای جدی فیلترینگ یاد کرد.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، حامد بیدی، کنشگر حق اینترنت، معتقد است پیامدهای فیلترینگ فراتر از محدودسازی دسترسی کاربران رفته و منجر به مهاجرت گسترده نخبگان و تضعیف زیستبوم فناوری ایران شده است. او با استناد به آمار کارزارهای مدنی و روند خروج استارتاپها، از پدیدهای به نام «فرار زیستبومی» در کشور سخن میگوید.
بیدی در میزگردی با عنوان «آیا فیلترینگ امنیت آورد»، به دیدگاه جامعه نسبت به سیاستهای محدودسازی اینترنت اشاره کرد و گفت: «بزرگترین و پرامضاترین کارزار مدنی در پلتفرم کارزار، مربوط به مخالفت با طرح صیانت با ثبت رکورد ۱ میلیون و ۱۹۷ هزار امضا بوده است. همچنین در مدت اخیر، بیش از ۶۰۰ تا ۷۰۰ کارزار مستقل برای درخواست برقراری اینترنت راهاندازی شد که مجموعاً بالغ بر ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار امضا را در شرایط اختلال شبکه به ثبت رساندند. این ارقام نشان میدهد که مسئله اینترنت، پرامضاترین دغدغه در این پلتفرم بوده و کاملاً معنادار است.»
مهاجرت نخبگان و فرار زیستبومی
وی با اشاره به وضعیت خروج نخبگان افزود: «بررسی وضعیت فعالان استارتاپی در ابتدای دهه ۹۰ نشان میدهد که دستکم ۵۰ درصد از کشور خارج شدهاند. این پدیده دیگر یک مهاجرت عادی برای پیشرفت شغلی نیست، بلکه یک «فرار» تمامعیار است. پیش از تعطیلی رصدخانه مهاجرت ایران، آمارهای رسمی تایید میکردند که فیلترینگ و وضعیت اینترنت جزو سه دلیل اصلی انگیزه فرار از کشور است.»
بیدی خاطرنشان کرد: «امروز جامعه با پدیده فرار زیستبومی (Ecosystem Migration) مواجه است؛ به این معنا که شرکتها به صورت تودهوار برای دریافت ویزاهای استارتاپی جهانی و خروج از کشور اقدام میکنند. در این فرآیند، نهادهای ارزیابیکننده، جشنوارهها، همایشها و رویدادهای استارتاپی که روزی بستر یادگیری و شور و شوق جوانان بودند، همگی نابود و تعطیل شدهاند.»
او در پایان تاکید کرد: «کسانی که بحران مهاجرت زیستبومی را کوچکنمایی میکنند، متوجه نیستند کشور چقدر عقب میافتد. نخبگان باقیمانده در ایران، نابغههایی هستند که در شرایط تحریم، بدون امکان برگزاری کنفرانسهای بینالمللی یا ورود سرمایهگذار و منتور بینالمللی در حال فعالیت هستند. این انسداد دوجانبه، فاصله فناوری ایران با جهان را «کهکشانی» کرده است. امروز اقتصاد دانشبنیان و فناوری اهمیت حیاتی دارند و جهان در میانه بزرگترین انقلاب بشری یعنی هوش مصنوعی (AI) قرار دارد. با این حال، هوش مصنوعی در ایران تبدیل به دکانی برای تاسیس سازمانهای موازی و دریافت بودجههای بیحاصل شده است.»
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2248146
