گسترش شبکه فیبر نوری در کشور با موانعی همچون هزینه‌های راه‌اندازی، نبود مزیت قیمتی نسبت به اینترنت همراه و چالش‌های ناشی از فیلترینگ روبه‌رو است. یک فعال حوزه حقوق اینترنت بر این باور است که توسعه زیرساخت بدون دسترسی آزاد، انگیزه‌ای برای کاربران ایجاد نمی‌کند.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، توسعه شبکه فیبر نوری به‌عنوان راهکاری برای ارتقای کیفیت اینترنت ثابت دنبال می‌شود، اما تجربه کاربران فراتر از زیرساخت‌های فنی است. مواجهه با فیلترینگ و اختلالات پس از اتصال به اینترنت ثابت، باعث می‌شود کاربران تفاوتی میان کیفیتی که دریافت می‌کنند و شبکه اسمی احساس نکنند. این موضوع انگیزه مهاجرت از اینترنت همراه به ثابت را کاهش می‌دهد.
تفاوت میان زیرساخت شبکه و دسترسی آزاد
حامد بیدی، کنشگر حق اینترنت، بر لزوم تفکیک زیرساخت شبکه از خود اینترنت تأکید می‌کند. فیبر نوری ابزاری ارتباطی است که می‌تواند برای شبکه ملی اطلاعات نیز استفاده شود، بنابراین کیفیت آن لزوم به معنای بهبود کیفیت اینترنت نیست. به گفته وی، با وجود سال‌ها توسعه فیبر نوری، رویکرد محدودکننده در حوزه اینترنت ادامه داشته است. مشکل اصلی به نگاه محدودکننده به ترافیک بین‌المللی و سامانه‌های شبکه بازمی‌گردد و فیلترینگ پیش از مرحله دسترسی کاربران اعمال می‌شود.
چالش‌های استقبال از فیبر نوری و هزینه‌های جانبی
عدم دسترسی همه شهروندان به فیبر نوری و هزینه بالای راه‌اندازی اولیه آن از موانع اصلی به شمار می‌رود. همچنین برخلاف بسیاری از کشورها که فیبر نوری قیمت پایین‌تری دارد، در ایران چنین مزیت رقابتی وجود ندارد. هزینه‌های پرداختی برای فیلترشکن‌ها و اختلالات، فشار مالی زیادی بر مردم وارد کرده است. از طرفی، قطعی‌های مکرر و بی‌اعتمادی به آینده اینترنت، تمایل به خرید بسته‌های بلندمدت را کاهش داده و شرایط اقتصادی جامعه نیز در عدم استمرار استفاده از خدمات تأثیرگذار است.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2281963
