شکست سنگین آمریکا برابر بلژیک در جام جهانی، در حالی که تنشها پیرامون لغو محرومیت بازیکن این تیم و دخالت احتمالی دونالد ترامپ بالا گرفته بود، فشارها بر فیفا و جیانی اینفانتینو را افزایش داد. این اتفاق بار دیگر بحث استقلال نهاد حاکم بر فوتبال جهان و نزدیکی روابط اینفانتینو با رئیسجمهور سابق آمریکا را به میان کشید.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، اتفاقات پیش از بازی آمریکا و بلژیک در جام جهانی، دردسرهای بزرگی برای فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا) ایجاد کرد. شکست ایالات متحده آمریکا در برابر بلژیک، هرچند بخشی از فشارها را از دوش فیفا برداشت، اما انتقادات نسبت به این نهاد به دلیل نزدیکی روابط جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، با دونالد ترامپ، رئیسجمهور سابق آمریکا، بار دیگر شدت گرفت.
دوران ریاست اینفانتینو همواره با بحرانهایی همراه بوده است؛ از شرایط کارگران مهاجر در قطر گرفته تا ماجرای نامزدی ترامپ برای جایزه صلح و طرح برگزاری جام جهانی ۲۰۳۰ در شش کشور و سه قاره که مسیر را برای میزبانی عربستان در جام جهانی ۲۰۳۴ هموار کرد. با این حال، اینفانتینو توانسته است پایگاه قدرت خود را در فوتبال جهان تثبیت کند و با کمترین مخالفت داخلی، ریاست خود را ادامه دهد. افزایش بیسابقه قیمت بلیتهای جام جهانی با سکوت فدراسیونهای ملی مواجه شد، در حالی که گروههای هواداری خواستار مقاومت در برابر سیاستهای اینفانتینو بودند. او همچنین اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۷ بار دیگر برای ریاست فیفا نامزد خواهد شد و حمایت کنفدراسیونهای آمریکای جنوبی، آفریقا و آسیا را به دست آورده است، که تا حد زیادی ناشی از افزایش سهم این فدراسیونها از درآمدهای فیفا بوده است.
جنجال لغو محرومیت و دخالت ترامپ
در هفتههای ابتدایی جام جهانی، فیفا تلاش کرد تصویری موفق از مسابقات ارائه دهد. سیاست فروش بلیت که با اعتراضهای گستردهای روبرو شده بود، مانع پر شدن ورزشگاهها نشد. اینفانتینو حتی برگزاری مسابقات تیم ملی ایران در خاک آمریکا را با وجود تنشها، یک موفقیت دانست. ستارههای فوتبال نیز توجه رسانهها را از حواشی دور کردند و بر جنبه مثبت فوتبال در پیوند دادن فرهنگها تأکید شد. کشورهای میزبان نیز عملکردی فراتر از انتظار داشتند و به مرحله یکهشتم نهایی راه یافتند که موجب افزایش اشتیاق به فوتبال در آمریکا و کانادا شد.
اما تنشهای قدیمی با اعلام لغو محرومیت یک جلسهای فولارین بالوگان، مهاجم تیم ملی آمریکا، دوباره شعلهور شد. مشخص شد که دونالد ترامپ و اطرافیانش برای این موضوع رایزنی کردهاند. این اتفاق از دید بسیاری، تجسمی از سیاست «اول آمریکا» بود و نشان میداد که ترامپ، هاوارد لوتنیک (وزیر بازرگانی) و اندرو جولیانی (مدیر کارگروه جام جهانی کاخ سفید) تلاش کردهاند امتیازی برای تیم ملی آمریکا کسب کنند. فیفا اصرار دارد که تماس تلفنی ترامپ تأثیری در تصمیمگیری نداشته و ارکان قضایی این نهاد مستقل هستند، اما توضیح نداد که چرا خطایی که «خطای شدید» تلقی میشد، دیگر مستحق مجازات نبود.
خشم در اروپا بلافاصله پس از این تصمیم بالا گرفت. این ماجرا نمادی از رویکرد دولت ترامپ تلقی شد که در آن نظم بینالمللی مبتنی بر قوانین، هر زمان که با منافع آمریکا در تعارض باشد، کنار گذاشته میشود. ترامپ خود نیز در دفتر بیضیشکل کاخ سفید آشکارا درباره تماس با اینفانتینو و درخواست بازبینی صحنه خطا صحبت کرد و گفت که اگر بهترین بازیکن تیم آمریکا اجازه بازی پیدا نمیکرد، لکه بزرگی بر جام جهانی میماند.
فدراسیونهای اروپایی، با یادآوری مسائلی چون ماجرای جایزه صلح ترامپ و پخش آهنگ Y.M.C.A در مراسم قرعهکشی جام جهانی، نگرانیهای خود را ابراز کردند. سناتور تد کروز از ترامپ برای حذف کارت قرمز تشکر کرد و آن را «فوقالعاده» خواند و اشاره کرد که این اتفاق بیدلیل نبوده که جام جهانی در آمریکا برگزار شده است. اندرو جولیانی نیز داور مسابقه را فردی با «سابقهای بحثبرانگیز» توصیف کرد و گفت که او، ترامپ و لوتنیک به این نتیجه رسیدهاند که «باید راهی برای اصلاح این بیعدالتی پیدا شود».
این تصاویر و اظهارات برای فیفا خوشایند نبود. به نظر میرسید فیفا تصور کرده بود که این ماجرا بدون تبدیل شدن به فرصتی برای خودنمایی سیاسی ترامپ خاتمه خواهد یافت. اما دولت ترامپ همواره تمایل دارد موفقیتهایی را که در راستای منافع آمریکا میداند، به نام خود ثبت کند.
پیش از کنفرانس خبری ترامپ، اروپاییها مقابل این تصمیم صفآرایی کرده بودند. رودی گارسیا، سرمربی بلژیک، اعلام کرد بلژیک در حال دفاع از «سلامت و اخلاق فوتبال» است. یوفا تصمیم فیفا را «از یک خط قرمز عبور کرده»، «بیسابقه و غیرقابل توجیه» خواند. فدراسیون فوتبال سوئیس این تصمیم را «غیرقابل درک» و رئیس فدراسیون فوتبال نروژ هشدار داد که این موضوع نگرانیهایی جدی درباره «سلامت رقابتها، دخالت سیاسی در امور ورزشی و اعتبار فوتبال» ایجاد کرده است. واکنشهای مشابهی از آلمان و ایتالیا نیز مطرح شد و کشورهای اروپایی پشت بلژیک قرار گرفتند. سپس کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) بیانیهای منتشر و از «صداقت، استقلال و صلاحیت حرفهای» داور دفاع کرد. فیفا نیز با انتشار اظهارات پیرلوئیجی کولینا، رئیس کمیته داوران، اعلام کرد که «اعتماد کامل» خود را به داور حفظ کرده است.
در نهایت، پیروزی بلژیک همچون پتویی بود که روی شعلههای آتش کشیده شد. این ماجرا لکهای بر جام جهانی است که بهسادگی از بین نخواهد رفت. تصمیم فیفا درباره بالوگون اصل «آخرین حریم مقدس فوتبال» را که نباید تحت تأثیر مداخلات بیرونی قرار گیرد، زیر سؤال برد. این ماجرا نشان داد که تلاشهای اینفانتینو برای جلب رضایت ترامپ، محدودیتهای خود را دارد و همیشه نتیجه مطلوب را به همراه نمیآورد.
این نخستین بار هم نبود که دولت ترامپ اعتبار داوران را زیر سؤال میبرد. در ابتدای مسابقات، دولت آمریکا از ورود عمر عبدالقادر آرتان، داور فیفا، به این کشور جلوگیری کرد. مهدی طارمی، کاپیتان تیم ملی ایران، این رقابتها را «جام جهانی فاجعه» توصیف کرد. ووزینیا، دروازهبان تیم ملی کیپورد، مدعی شد که مشکلات صدور ویزا مانع از حضور مادرش در ورزشگاه شده است، ادعایی که وزارت خارجه آمریکا آن را رد کرد. کالیدو کولیبالی، کاپیتان سنگال، نیز پرسید چرا آفریقاییها نمیتوانند خانواده و هواداران خود را در این جام جهانی کنارشان داشته باشند.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2243214
