درگذشت فرانکو بارزی، مدافع افسانهای فوتبال ایتالیا و باشگاه میلان، پایان یک دوران درخشان در تاریخ این ورزش تلقی میشود. بارزی که در ۶۶ سالگی چشم از جهان فروبست، با وفاداری بینظیر به میلان و ارائه تعریفی نوین از پست لیبرو، میراثی ماندگار از خود بر جای گذاشت.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، درگذشت فرانکو بارزی، اسطوره فوتبال ایتالیا و باشگاه میلان، در سن ۶۶ سالگی، پایانی بر یک مکتب در دنیای دفاع فوتبال محسوب میشود. بارزی که بیش از یک بازیکن، نماد دفاعی بینقص بود، تمام دوران حرفهای خود را از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۷ در پیراهن میلان گذراند و بیش از ۷۰۰ بازی برای این تیم انجام داد.
میراث جاودانه در سنسیرو
وفاداری بارزی به میلان، در فوتبال مدرن امروزی کمنظیر است. او ۱۵ سال بازوبند کاپیتانی میلان را بر بازو داشت و با این تیم شش قهرمانی سریآ و سه قهرمانی اروپا را کسب کرد. باشگاه میلان به پاس خدمات بیشمار او، شماره ۶ را برای همیشه بایگانی کرد؛ افتخاری که تنها نصیب معدود بازیکنان تاریخ این باشگاه شده است.
معلمی در خط دفاع
بارزی فراتر از جامها، یک معلم تمامعیار در پست دفاع بود. در دورانی که مدافعان بیشتر با قدرت بدنی شناخته میشدند، او با هوش، جایگیری بینقص، رهبری و پیشبینی فوقالعاده، خط دفاعی را هدایت میکرد. بارزی پست لیبرو را از یک مدافع صرف به مغز متفکر تیم تبدیل کرد و علاوه بر خنثی کردن حملات حریف، اولین پاسهای رو به جلوی تیم را نیز طراحی میکرد. مثلث دفاعی او به همراه پائولو مالدینی و الساندرو کاستاکورتا تحت هدایت آریگو ساکی، یکی از مستحکمترین خطوط دفاعی تاریخ فوتبال را تشکیل داد که هنوز هم بهعنوان الگو تدریس میشود.
تعهد و فداکاری در تیم ملی
بارزی در تیم ملی ایتالیا نیز جایگاهی ویژه داشت. او قهرمانی جهان در سال ۱۹۸۲ را تجربه کرد و در فینال جام جهانی ۱۹۹۴، با وجود مصدومیت شدید زانو، با ارادهای مثالزدنی به میدان بازگشت. هرچند ایتالیا در آن فینال مغلوب برزیل شد و بارزی نیز یکی از پنالتیها را از دست داد، اما نمایش فداکاری او در آن بازی، تصویری فراموشنشدنی از تعهدش خلق کرد.
نسلهای بعدی مدافعان بزرگی چون مالدینی، کاناوارو، راموس و تیاگو سیلوا، بارها بارزی را بهعنوان الگوی خود معرفی کردهاند. او ثابت کرد که یک مدافع بزرگ، پیش از هر چیز به ذهنی بزرگ نیاز دارد. با درگذشت فرانکو بارزی، فوتبال یکی از آخرین بازماندگان نسل طلایی دفاع کلاسیک را از دست داد؛ مردی که هرگز اصولش را زیر پا نگذاشت و نامش برای همیشه با تاریخ میلان گره خورده است. شماره ۶ میلان، از روزی که بارزی کفشهایش را آویخت، دیگر تنها یک شماره نبود و امروز، صاحب آن نیز به جاودانگی پیوست.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2254096
