تحلیل عملکرد دو سال اخیر پرسپولیس در بازار نقل و انتقالات نشان می‌دهد که بخش قابل توجهی از خریدهای انجام شده، عمر کوتاهی در این باشگاه داشته‌اند. از ۱۷ بازیکنی که در سه پنجره اخیر جذب شده‌اند، ۱۱ نفر در مسیر خروج قرار گرفته‌اند که این موضوع پرسش‌هایی را درباره استراتژی مدیریتی و هزینه‌های صورت گرفته مطرح می‌کند.

به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، عملکرد پرسپولیس در بازار نقل و انتقالات طی دو سال اخیر با انتقادات جدی روبرو شده است. این باشگاه در این مدت، بازیکنان متعددی را جذب کرده، اما بخش قابل توجهی از این خریدها نتوانسته‌اند انتظارات را برآورده کنند و عمر حضورشان در تیم کوتاه بوده است. این روند، پرسش‌هایی را درباره کیفیت تصمیم‌گیری‌ها و هزینه‌های صورت گرفته در باشگاه مطرح کرده است.

ناکامی خریدهای پرسپولیس در دو فصل اخیر

تابستان ۱۴۰۳ به عنوان یکی از نقاط آغازین این بحران در نقل و انتقالات پرسپولیس شناخته می‌شود. در حالی که تیم قهرمان لیگ بود و انتظار می‌رفت با خریدهای هدفمند نقاط ضعف تقویت شود، اما خروجی این پنجره تنها افزایش تعداد قراردادها بود. بازیکنانی مانند فرشاد احمدزاده، الکسیس گندوز، ایوب العمود، میلاد محمدی، لوکاس ژوائو و سعید مهری نتوانستند انتظارات را برآورده کنند و برخی از آنها خیلی زود از تیم جدا شدند. به طور خاص، جذب لوکاس ژوائو و نبیل باهویی با نظر مستقیم مدیرعامل وقت، رضا درویش، با انتقادات شدیدی روبرو شد و به عنوان نمونه‌هایی از هدر رفتن منابع مالی و سهمیه خارجی شناخته می‌شوند.

در پنجره بعدی نیز این روند ادامه یافت. سردار دورسون، مجتبی فخریان، رضا شکاری و امین کاظمیان نتوانستند به مهره‌های کلیدی پرسپولیس تبدیل شوند. وضعیت بازیکنانی مانند صادقی و بیفوما نیز همچنان با ابهام همراه است.

آمار نگران‌کننده خروجی‌ها

نگاهی به آمار نشان می‌دهد که از ۱۷ بازیکنی که در سه پنجره اخیر تحت مدیریت رضا درویش به پرسپولیس اضافه شده‌اند، ۱۱ بازیکن تا کنون در مسیر خروج از باشگاه قرار گرفته‌اند و احتمال افزایش این تعداد نیز وجود دارد. این آمار نشان می‌دهد که صرفاً بدشانسی نمی‌تواند دلیل این حجم از ناکامی در جذب بازیکن باشد. وقتی بخش قابل توجهی از خریدهای یک باشگاه در مدت زمان کوتاه مازاد یا قرض داده می‌شوند، این موضوع فرآیند تصمیم‌گیری، استراتژی نقل و انتقالات و مسئولیت مدیریتی را زیر سؤال می‌برد.

هزینه‌های مالی، زمانی و از دست رفتن ظرفیت یک تیم قهرمان برای جبران این اشتباهات، بار دیگر بر دوش باشگاه قرار می‌گیرد. این وضعیت، پرسپولیس را به مجموعه‌ای تبدیل کرده که هر تابستان بخشی از خریدهای فصل قبل خود را دور می‌ریزد و دوباره از نقطه صفر شروع می‌کند. این رویکرد، هواداران را عصبانی می‌کند، زیرا باشگاهی با این حجم از هوادار، درآمد و اعتبار باید در نقل و انتقالات گرفتار آزمون و خطا نشود. مسئولیت انتخاب بازیکنان و پاسخگویی در قبال قراردادهای کلان و خروجی‌های زودهنگام، پرسش‌هایی است که همچنان پابرجاست. انباشت تصمیم‌های اشتباه در چند پنجره متوالی، مشکل اصلی پرسپولیس است و هزینه‌های آن برای باشگاه و هواداران باقی می‌ماند.

منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2259202