شکست پرسپولیس مقابل تراکتور در حالی رقم خورد که بسیاری معتقدند رویکرد بیش از حد محتاطانه مهدی تارتار، عامل اصلی این ناکامی بوده است. این بازی، آزمونی جدی برای سرمربی پرسپولیس بود تا نشان دهد آیا میتواند سبک بازی خود را با انتظارات هواداران و بزرگی باشگاه پرسپولیس تطبیق دهد یا خیر.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، در نخستین بازی جدی و سرنوشتساز پرسپولیس در فصل جاری لیگ برتر، این تیم با نمایشی ضعیف مغلوب تراکتور شد. این شکست، پایان زودهنگام دوران خوش مهدی تارتار در جمع سرخپوشان تلقی میشود و انتقادات را متوجه او کرده است. برخلاف دو پیروزی پرگل ابتدای فصل، این بار تمرکزها بر روی باخت مقابل تراکتور است؛ شکستی که بیشتر ناشی از اشتباهات و بازی محتاطانه پرسپولیس بود تا برتری حریف.
رویکرد محتاطانه، قربانی شدن خلاقیت
پرسپولیس در بازی با تراکتور، نشانی از فوتبال هجومی دو هفته ابتدایی نداشت و با رویکردی کاملاً دفاعی وارد میدان شد. مهدی تارتار برای این دیدار، ترکیبی با سه هافبک میانی و دفاعی شامل پورعلی، لطیفیفر و خدابندهلو را به زمین فرستاد. این تصمیم باعث شد تا بخش قابل توجهی از توان تهاجمی تیم از ترکیب اولیه حذف شود و بازیکنانی چون اورونوف، سرگیف و امیرحسین محمودی فرصت حضور در ترکیب اصلی را از دست دادند. نتیجه این رویکرد، پرسپولیسی بود که بیش از گل زدن، به فکر گل نخوردن بود.
این سبک بازی، که شاید برای تیمهای متوسط و پایین جدول که هدفشان بقا یا قرار گرفتن در نیمه بالای جدول است، قابل درک باشد، برای پرسپولیس که هوادارانش انتظار حمله، خلق موقعیت و پیروزی دارند، مناسب نیست. پرسپولیس را نمیتوان با همان نسخهای اداره کرد که سالها برای تیمهای متوسط جواب داده است.
اورونوف؛ قربانی سیستم یا انتخاب فنی؟
نیمکتنشینی اورونوف، یکی از عجیبترین تصمیمات تارتار در این بازی بود. اورونوف بازیکنی است که بر پایه خلاقیت، حمل توپ و خلق موقعیت بنا شده و نیازمند آزادی عمل و در اختیار داشتن توپ است. اگر معیار اصلی انتخاب بازیکن، صرفاً میزان دوندگی و جنگندگی باشد، طبیعی است که بازیکنی مانند اورونوف در چنین سیستمی قربانی شود. اما پرسپولیس به بازیکنی چون اورونوف نیاز دارد تا بتواند بازیهای بزرگ را با حرکات خلاقانه به سود خود تمام کند.
تارتار در تبریز ترجیح داد ابتدا از گل خوردن جلوگیری کند و سپس به فکر گلزنی باشد؛ رویکردی که در نهایت نتیجه نداد. تراکتور نیز نمایش خارقالعادهای نداشت، اما احتیاط بیش از حد پرسپولیس به تیم میزبان اعتمادبهنفس بیشتری برای جلو کشیدن داد. پرسپولیس عملاً اجازه داد تراکتور ریتم بازی را در اختیار بگیرد و در نهایت هزینه ترس خود را با شکست پرداخت کرد.
**تصمیمات فنی در بوته نقد**
تارتار پس از بازی، دلیل بازی نکردن اورونوف، سرگیف و محمودی را تصمیمات فنی عنوان کرد. در حالی که مربیان اختیار تصمیمگیری دارند، اما پس از شکست، همین تصمیمات باید مورد نقد قرار گیرند. سه هافبک دفاعی، نیمکتنشینی مهرههای تهاجمی و بازی منفعل در فاز حمله، وقتی در نهایت منجر به شکست میشود، نمیتواند پشت عبارت «تصمیم فنی» پنهان شود.
شاید تارتار در تیمهای قبلی خود با فوتبال محتاطانه نتیجه گرفته باشد، اما پرسپولیس جای آزمون مجدد این نسخه نیست. این تیم باید برای بردن بازی کند، نه برای نباختن. بازگشت تارتار به سبک همیشگی فوتبال محتاطانه و کمریسک، نتیجهای جز «هیچ» نداشت. شکست مقابل تراکتور میتواند هشداری زودهنگام برای تارتار باشد که پرسپولیس را نمیتوان با ترمز دستی بالا به میدان فرستاد و در این تیم، هزینه ترس از حمله، دیر یا زود پرداخت خواهد شد.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: فاقد کد
