رامین رضاییان، بازیکن فوتبال، در گفتگویی به مشکلات دوران حضورش در استقلال و رابطه با ریکاردو ساپینتو اشاره کرد. او همچنین درباره دعوت نشدن به تیم ملی در آن مقطع و احساس تنهایی خود در آن دوران توضیحاتی ارائه داد.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، رامین رضاییان در بخشی از گفتگوی خود با برنامه «فوتبال برتر»، به چالشهایی که در دوران مربیگری ریکاردو ساپینتو در استقلال با آنها مواجه بود، پرداخت. وی همچنین به موضوع دعوت نشدنش به تیم ملی در آن دوره اشاره کرد.
دوران حضور در استقلال
رضاییان با یادآوری استقبال هواداران استقلال از او و قسمی که هنگام امضای قرارداد خورده بود، گفت: «هواداران استقلال همیشه به من لطف داشتند، حتی زمانی که در پرسپولیس یا سپاهان بودم. روزی که قرارداد بستم، به شرافتم قسم خوردم که تا آخرین روز برای تیم بجنگم و حتی بیرون زمین هم از حق تیم دفاع کردم.»
او فصل اول حضورش در استقلال را «سال بسیار سختی» توصیف کرد و افزود: «در همان سال اول، فکر کنم ۵ مربی، مدیریت و سرپرست عوض کردیم! با این حال، من توانستم حدود ۱۲ گل بزنم و ۶ یا ۷ پاس گل بدهم و طبق نظر کارشناسان و هواداران، از تأثیرگذارترین بازیکنان بودم که در نهایت با قهرمانی جام حذفی و صعود به مراحل بالای لیگ نخبگان آسیا همراه شد.»
دعوت به تیم ملی و نیمکتنشینی
رضاییان در پاسخ به این ادعا که حضورش در تیم ملی را مدیون استقلال است، اظهار داشت: «تنها سالی که من به اردوی تیم ملی دعوت نشدم، همان سال اول حضورم در استقلال بود! من عملکرد بدی نداشتم ولی دعوت نشدم و جنگیدم. برای من استقلال مثل یک تیم ملی بود چون هوادارانش آنقدر به من روحیه میدادند که حسی کمتر از تیم ملی نداشتم.»
وی درباره تمدید قرارداد و شروع فصل جدید با استقلال گفت: «پس از پایان قرارداد، مذاکراتی حرفهای انجام شد و دوباره قرارداد جدیدی امضا کردم. با عملکردم دوباره توسط آقای قلعهنویی به تیم ملی دعوت شدم. اما بعد از بازگشت به استقلال، یک بازی روی نیمکت نشستم، دو بازی، سه بازی… تا پنج، شش، هفت و هشت بازی روی نیمکت نشستم اما صدام درنیامد! نه حاشیهای ساختم و نه مصاحبهای کردم. ساپینتو تشخیص داده بود من در تفکرات تاکتیکیاش نیستم و گلهای هم نبود، اما من باید به آیندهام فکر میکردم.»
احساس تنهایی
رضاییان در ادامه صحبتهایش با گله از تنهایی خود در آن روزها گفت: «من در آن مسیر تنهاترین بودم. غیر از همتیمیهایم، نه سرمربی و نه مدیریت کنارم نبودند. چون ساپینتو اجازه نداده بود سر تمرین بروم، تمرینهای خیابونی من شروع شد! امروز اگر این حرفها را میزنم به این خاطر است که اذیت میشوم وقتی برخی صحبتها را میشنوم، چرا که با جان و دل برای این تیم زحمت کشیدم.»
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2259265
