با نزدیک شدن به فصل جدید فوتبال ایران، به جای انتظار برای شروع هیجانانگیز لیگ، نشانههایی از فرسودگی در ابعاد اقتصادی، مدیریتی و زیرساختی بیش از هر زمان دیگری نمایان شده است. این وضعیت منجر به کاهش چشمگیر شور و هیجان اجتماعی مرتبط با فوتبال شده است.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، فوتبال در ایران همواره فراتر از یک بازی ۹۰ دقیقهای یا سرگرمی صرف بوده است. این ورزش سالها به عنوان یک زبان مشترک اجتماعی عمل میکرد که میتوانست اقشار مختلف جامعه را با وجود تفاوتها گرد هم آورد و در بزنگاههای حساس، به نمادی از همبستگی، غرور و نشاط ملی تبدیل شود. اما امروزه شرایط دگرگون شده است. ورزشگاهها نسبت به گذشته خلوتتر و بیروحتر به نظر میرسند و جایگزینی کریخوانیهای پرشور و بحثهای داغ هواداری، چه در دنیای واقعی و چه در فضای مجازی، با یکنواختی، عصبانیت و گاه بیتفاوتی مشاهده میشود.
این تحول را نمیتوان به یک عامل واحد نسبت داد. آنچه امروز در فوتبال ایران شاهد آن هستیم، نتیجه فرسایش تدریجی رابطه عاطفی میان جامعه و این ورزش است؛ رابطهای که زمانی یکی از قویترین پیوندهای اجتماعی در کشور محسوب میشد.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2259162
