اظهارات مدیرعامل تراکتور مبنی بر تغییر قانون سربازی به خاطر علیرضا بیرانوند، بحثی را درباره تبعیض احتمالی میان ورزشکاران مشهور و سایرین برانگیخته است. این موضوع، ضرورت حفظ یکپارچگی قوانین و پرهیز از ایجاد استثنائات برای افراد خاص را برجسته می‌کند.

به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، بحث درباره احتمال تغییر قانون سربازی به منظور فراهم کردن امکان ادامه فعالیت برای علیرضا بیرانوند، دروازه‌بان تیم ملی فوتبال، بار دیگر مسئله تبعیض احتمالی میان ورزشکاران مشهور و سایرین را در کانون توجه قرار داده است. این موضوع پرسشی اساسی را مطرح می‌کند: آیا شهرت و جایگاه یک ورزشکار باید منجر به تغییر قوانین عمومی برای او شود؟

روزنامه قدس با اشاره به جایگاه شناخته‌شده علیرضا بیرانوند در فوتبال ایران و دستاوردهایش در سه دوره جام جهانی و سال‌ها حضور در تیم ملی، بر لزوم تفکیک میان ارزش یک ورزشکار و میزان شهرت او تأکید کرده است. این روزنامه معتقد است که ارزش یک رشته ورزشی نباید صرفاً با تعداد دوربین‌هایی که به سمت آن می‌رود، تعیین شود.

مقایسه مطرح‌شده از سوی مدیرعامل تراکتور مبنی بر بهره‌مندی ورزشکاران رشته‌هایی مانند شطرنج از امتیاز «سرباز قهرمان» در حالی که بازیکنان فوتبال مانند بیرانوند از این امکان برخوردار نیستند، از اساس محل ایراد دانسته شده است. در متن قانون «سرباز قهرمان»، قهرمانان المپیک، مدال‌آوران مسابقات جهانی و بازی‌های آسیایی، و همچنین رتبه‌های اول تا سوم در جام جهانی فوتبال، بسکتبال و والیبال مشمول این امتیاز شده‌اند. این روزنامه تأکید دارد که فوتبال نباید خود را برتر از رشته‌های دیگر بداند و هرگونه تغییر در قانون باید شامل حال همه شود، نه اینکه صرفاً به دلیل نگرانی یک باشگاه از دست دادن بازیکن کلیدی‌اش، قانون دستخوش تغییر گردد.

این دیدگاه بر این نکته صحه می‌گذارد که اگر قرار باشد هر بار با رسیدن یک ستاره به پایان مهلت قانونی خود، مدیران باشگاه‌ها خواهان تغییر قانون شوند، مفهوم قانون عمومی از بین خواهد رفت. فوتبال، با وجود محبوبیت گسترده‌اش، باید بیش از هر رشته دیگری مراقب چنین مطالبه‌ای باشد. فوتبالیستی که سال‌ها در بالاترین سطح بازی کرده، قراردادهای سنگین بسته و از درآمد و محبوبیت قابل‌توجهی برخوردار بوده، نباید صرفاً به دلیل مشهورتر بودن، از امتیازی بهره‌مند شود که ورزشکاران رشته‌های کم‌طرفدارتر از آن محروم هستند.

در پایان، هرچند احتمال مشمول شدن بیرانوند در مهر ۱۴۰۵ و عدم امکان ادامه بازی برای تراکتور، اتفاقی تلخ برای این باشگاه و هوادارانش تلقی می‌شود، اما تلخ بودن یک تصمیم، دلیل ناعادلانه بودن آن نیست. اگر قانون دارای ایراد است، باید اصلاح شود و اگر فوتبال دستاوردهایی دارد که در قانون دیده نشده، باید معیارهای روشنی برای آن تعریف گردد؛ اما این اصلاحات نباید به صورت موردی و برای افراد خاص، از جمله بیرانوند، تراکتور یا هیچ ستاره دیگری صورت پذیرد.

منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2264017