علی لطیفی، مهاجم سابق تیم ملی، در تحلیلی عمیق از عملکرد ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، حذف تیم را شکستی مطلق دانست و معتقد است حتی سرمربی بزرگی چون گواردیولا نیز در آن شرایط خاص، قادر به ایجاد تحول اساسی نبود. او به دو قطبی شدن فضای فوتبال و تاثیر آن بر ارزیابی‌ها اشاره کرد و دلایل فنی و تاکتیکی ناکامی را برشمرد.

به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، علی لطیفی، مهاجم پیشین تیم ملی فوتبال ایران، در گفت‌وگویی به بررسی عملکرد تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ پرداخت و حذف از مرحله گروهی را یک “شکست محض و مطلق” توصیف کرد. وی با اشاره به همگروهی ایران با تیم‌های نیوزیلند، بلژیک و مصر و کسب سه تساوی، این نتایج را با توجه به فرمت ۴۸ تیمی جام جهانی و صعود سه تیم از هر گروه، ناامیدکننده دانست.

دو قطبی در فوتبال ایران

لطیفی معتقد است فضای فوتبال ایران دچار دو قطبی شده است؛ عده‌ای به طور کامل از سرمربی تیم، امیر قلعه‌نویی، حمایت می‌کنند و هر اقدامی را بی‌نقص می‌دانند و در مقابل، منتقدان نیز تمام جنبه‌های کار او را منفی ارزیابی می‌کنند. او این وضعیت را به جامعه تعمیم داد و آن را مانعی برای ارزیابی واقع‌بینانه عملکرد تیم ملی دانست.

ارزیابی عملکرد تیم ملی

وی عملکرد تیم ملی را در دو بخش مجزا بررسی کرد:

* **شرایط دشوار تیم:** لطیفی شرایط پیش از جام جهانی را بسیار سخت توصیف کرد و به نبود بازی‌های تدارکاتی، مشکلات متعدد و عدم امکان برنامه‌ریزی مدون اشاره نمود. او در این بخش، حق را به کادر فنی و بازیکنان داد و شرایط را برای آن‌ها دشوار دانست.
* **نتایج کسب شده:** با این حال، لطیفی نتایج تیم ملی را “اصلا خوب” ندانست. او تاکید کرد که با توجه به صعود سه تیم از هر گروه و آسان‌تر بودن گروه ایران نسبت به سایر تیم‌های آسیایی مانند ژاپن، عراق، اردن و کره جنوبی، عدم صعود یک ناکامی بزرگ محسوب می‌شود. وی بازی با نیوزیلند، به عنوان ضعیف‌ترین تیم جام، را “بازی مرگ و زندگی” برای صعود دانست و عدم پیروزی در این دیدار را غیرقابل قبول خواند.

دلایل فنی و تاکتیکی

لطیفی ساختار دفاعی تیم ملی را از زمان حضور قلعه‌نویی معیوب دانست و به تفاوت رویکرد او با کارلوس کی‌روش اشاره کرد. وی معتقد است قلعه‌نویی در لیگ داخلی با خلق موقعیت و استفاده از بازیکنان بلندقد موفق بود، اما در تیم ملی نتوانست تغییر نسل را به خوبی مدیریت کند. با این حال، او قلعه‌نویی را در این زمینه مقصر ندانست، اما در مورد بازی با نیوزیلند، ضعف در پرس از جلو و عدم آنالیز صحیح بازی را مورد انتقاد قرار داد.

او در ادامه به تغییر استراتژی تیم در بازی با بلژیک اشاره کرد و آن را “هوشمندانه” خواند. تبدیل سه دفاعه به پنج دفاعه و ایجاد تراکم دفاعی، بازگشتی به سبک کی‌روش بود که به نظر لطیفی، تیم ملی در آن بازی‌ها رشد فنی داشت.

عدم اعتماد به نفس و شجاعت

لطیفی به عدم اعتماد به نفس بازیکنان در جریان بازی‌ها اشاره کرد و گفت که تیم ملی در بازی با بلژیک، پس از اخراج یکی از بازیکنان حریف، به جای شجاعانه‌تر بازی کردن، به دنبال حفظ نتیجه مساوی بود. وی همچنین در بازی با مصر، معتقد بود تیم باید شجاعت بیشتری به خرج می‌داد و تنها زمانی که احساس خطر حذف را داشتند، توانستند بازی را در دست بگیرند.

وی رشد تیم ملی را “سینوسی” توصیف کرد و دلیل آن را عدم اعتماد به نفس، مسائل تاکتیکی و غریزه بازیکنان دانست. او تاکید کرد که بازیکنان تیم‌های درجه دو، حتی پس از گلزنی، به طور ناخودآگاه عقب‌نشینی می‌کنند.

عملکرد مهاجمان و حذف سردار آزمون

لطیفی عملکرد بازیکنان فاز تهاجمی را “بد نبود” توصیف کرد و گفت که تیم ملی، فوتبال مالکانه یا ستاره‌محور نبوده است. وی اولین شاخصه تیم ایران را جنبه فیزیکی دانست و معتقد است فوتبال ایران در آسیا به عنوان تیم تهاجمی شناخته می‌شد، نه تدافعی.

وی حذف سردار آزمون را ضربه‌ای بزرگ دانست و گفت: “یقین دارم اگر سردار آزمون بود ما هر چقدر هم بد بودیم نیوزیلند را می‌بردیم.” لطیفی معتقد است در حق آزمون “نامردی” شده و نباید منافع مردم را به مسائل شخصی گره زد.

در نهایت، لطیفی کادر فنی و تیم ملی را نه یک تیم برنده و نه یک بازنده محض دانست و با توجه به جمیع جهات، عملکرد آن‌ها را در حد متوسط ارزیابی کرد. او تاکید کرد که حتی گواردیولا نیز در شرایط تیم ملی ایران، نمی‌توانست اتفاق خاصی را رقم بزند.

منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2251936