سعید اکبری، مجری و روزنامه‌نگار ورزشی، به نقد نگاه سنتی به فوتبال و حضور زنان در این عرصه پرداخت. او همچنین چالش‌های همکاری با مجریان تازه‌کار، تفاوت اجرا در پلتفرم‌ها و صداوسیما، و دلایل ماندگاری نسل ۹۸ فوتبال ایران را تشریح کرد. اکبری در پایان بر لزوم سیاست‌گذاری روشن در فدراسیون فوتبال تأکید کرد.

به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، سعید اکبری، مجری و روزنامه‌نگار ورزشی، با اشاره به شکاف عمیق میان ایده‌آل‌های رسانه‌ای و واقعیت‌های مدیریت فوتبال ایران، از نگاه سنتی به فوتبال به عنوان یک «ورزش صرفاً مردانه» انتقاد کرد و بر حضور پررنگ‌تر زنان در این عرصه تأکید نمود. وی اظهار داشت: «من شخصاً هیچ‌گاه کلیشه مردانه بودن فوتبال را نپذیرفتم. سال‌هاست که در تحریریه‌ها شاهد حضور خبرنگاران زنی بوده‌ام که در بسیاری از مواقع، حتی عملکردی درخشان‌تر از همکاران مرد خود داشته‌اند. درست است که در گذشته به دلیل محدودیت‌های ساختاری، کمتر شاهد حضور آن‌ها در قاب تصویر بودیم، اما در این دوره با یک ساختارشکنی مثبت مواجه شدیم که بابت این اتفاق خوشحالم و به نظرم شروع یک مسیر تازه باشد.»

اکبری در ادامه، جسارت نسل جدید مجریان زن را ستود و گفت: «زنان امروز با جسارت بیشتری وارد عرصه تحلیل فوتبال شده‌اند و بسیار مسلط درباره آن صحبت می‌کنند. در همین برنامه، من و آزاده سدیری بخش‌های مختلف را به صورت مشترک اجرا کردیم و بازخوردهایی که از مخاطبان و رسانه‌ها گرفتیم بسیار مثبت بود یا لعیا فکری که در بخش آنالیز همراه با پرهام درخشان ظاهر شده‌اند. استقبال افکار عمومی نشان‌دهنده موفقیت این رویکرد است و اطمینان دارم که در سال‌های آینده، شاهد حضور پررنگ‌تر و پرنفوذتر زنان در رسانه‌های ورزشی خواهیم بود.»

وی در خصوص چالش‌های همکاری با آزاده سدیری، که پیشینه‌ای بیشتر در حوزه سینما دارد، توضیح داد: «من ابتدا باید به خاطر این ایده جسورانه تشکر کنم ولی ما اینجا فقط ایده نداشتیم. روشن‌تر بخواهم بگویم در کنار ایده، بیشتر به اجرای درست کار فکر کردند. چیزی که شما می‌بینید حاصل چندین و چند ساعت فکر و تلاش مستمر است. خب، تصمیم مدیران برای پوشش جام جهانی این بود که حتماً یک مجری زن در استودیو حضور داشته باشد تا علاوه بر کمک به اجرا، تنوع و جذابیت بیشتری به فضای برنامه ببخشیم. نکته اصلی در انتخاب آزاده برای آنها، اشتیاق و انگیزه او برای یادگیری بود.» اکبری افزود که خانم سدیری با فوتبال بیگانه نبوده و خودش فوتسال بازی کرده است، اما حجم بالای اطلاعات در جام جهانی، طبیعی بود که روزهای اول را برای او دشوار کند.

این مجری با اشاره به فرنوش جعفری به عنوان نمونه‌ای موفق در گزارشگری زنان، پلتفرم مورد نظر را اولین مجموعه‌ای دانست که تابوی گزارشگری زنان را شکست و جسارت کافی برای سپردن گزارش بازی‌های فوتبال به یک خانم را داشت. اکبری تفاوت اجرا در پلتفرم‌ها و صداوسیما را نیز مورد اشاره قرار داد و گفت: «در صداوسیما با خط قرمزهای بسیار پررنگ‌تری مواجه‌ هستیم و مجری مدام درگیر این است که آیا مطرح کردنِ فلان موضوع دردسرساز می‌شود یا نه. اما در پلتفرم‌ها، فضا به‌مراتب بازتر است.» وی با یادآوری حضور رضا جاودانی در استودیو، به ملموس‌تر و صمیمی‌تر شدن فضا با تفاوت‌های کوچک در پوشش یا بیان برخی مسائل اشاره کرد.

اکبری رقابت شدید میان پلتفرم‌ها در جام جهانی اخیر را فرصتی استثنایی دانست و تأکید کرد: «امسال پلتفرم‌ها با تمام توان وارد میدان شدند. نگاه ما نیز به این جام جهانی، نگاه بهره‌برداری از یک فرصت طلایی برای ارائه کیفیتی متفاوت بود. ما آیتم‌هایی تولید کردیم که احتمالاً نظیرش در جای دیگری دیده نشد؛ آیتم‌هایی که گاهی مخاطب را تا پای اشک ریختن می‌برد و این دقیقاً حاصل تلاش شبانه‌روزی تیمی بود که می‌خواست استاندارد جدیدی از برنامه‌سازی ورزشی را ارائه دهد.»

در ادامه، اکبری ابراز امیدواری کرد که بازی‌های نروژ را در جام جهانی دنبال کند و این تیم را فراتر از انتظار فنی و تکنیکی توصیف کرد. وی با بیان اینکه طرفدار لیونل مسی است و او را بهترین بازیکن تاریخ می‌داند، اما علاقمند بود رونالدو نیز در این جام موفق باشد. اکبری از دست رفتن جایگاه رونالدو در تیم ملی کشورش را تلخ‌تر از حذف پرتغال دانست و احترام به او در زمین بازی را حداقل انتظار از هم‌تیمی‌هایش برشمرد.

او در خصوص بازی جنجالی الجزایر و اتریش، ضمن مشکوک دانستن ۲۰ دقیقه پایانی بازی قبل از وقت‌های اضافه، سناریوی دراماتیک گل دقیقه ۹۶ اتریش را غیرقابل نسبت دادن به تبانی توصیف کرد. اکبری همچنین در پاسخ به چرایی ماندگاری ذهن‌ها به نسل ۹۸ فوتبال ایران، علاوه بر کیفیت فنی، به همدلی و شور ملی ایجاد شده توسط آن تیم اشاره کرد و گفت: «فوتبال فقط تاکتیک و سیستم نیست؛ بخشی از آن حسی است که به مردم منتقل می‌کنید. آن نسل، استانداردی را تعریف کرد که شاید بعدتر در نتایج به آن نزدیک شدیم، اما در خاطره‌سازی جمعی، هنوز هم دست‌نیافتنی مانده‌اند.» وی دهه ۷۰ را دوران طلایی فوتبال ایران دانست و نقش مایلی‌کهن را در ساختن تیم ۹۸ کلیدی برشمرد.

در پایان، اکبری در خصوص تصمیم‌سازی در فوتبال ایران گفت: «فدراسیون باید تکلیف را روشن کند. الان که شش ماه تا جام ملت‌های آسیا مانده، باید بگوید هدفش چیست؛ جوان‌گرایی می‌خواهد یا نتیجه‌گیری؟ اگر بگویند این تیم، تیم آینده است و قرار است پوست‌اندازی کنیم، آن‌وقت می‌تواند تکلیف نیمکت را هم روشن کند. تیم‌های بزرگ دنیا، همه بر اساس اهداف خود، مربی را تعیین می‌کنند.» وی با بیان اینکه طرفدار هیچ‌کس نیست و طرفدار نتیجه خوب فوتبال ایران است، افزود: «خودم هم از قبل منتقد امیر قلعه‌نویی بوده‌ام و هنوز هم هستم. اما اصل بحث این است که فدراسیون باید سیاست‌گذاری کند. تا وقتی این سیاست روشن نشود، نه می‌شود درباره نسل‌ها قضاوت دقیق کرد و نه درباره آینده تیم ملی.»

منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2247363