اختلاف نظر میان علی دایی و علیرضا بیرانوند، که با انتقاد دایی از وضعیت تیم ملی آغاز شد، به درگیری لفظی و اتهامزنی متقابل کشیده شده است. روزنامه خراسان با دفاع از دایی، به سوابق بیرانوند در پرونده فسخ قرارداد و اعتراف به پرداخت رشوه اشاره کرده و اتهام رانتخواری به دایی را نادرست خوانده است.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، بحث و جدل میان علی دایی و علیرضا بیرانوند، که با انتقاد دایی و کریم باقری از وضعیت فنی تیم ملی در یک برنامه اینترنتی آغاز شد، به سرعت از چارچوب نقد فنی خارج شده و به سمت اتهامات شخصی پیش رفته است. روزنامه خراسان در واکنشی به استوریهای بیرانوند که در آن دایی را به رانتخواری متهم کرده بود، به دفاع از اسطوره فوتبال ایران پرداخته است.
زیر سوال بردن جایگاه بیرانوند برای نقد
این روزنامه با اشاره به پرونده فسخ قرارداد بیرانوند با پرسپولیس که منجر به یک سال و نیم حاشیه و بلاتکلیفی شد و اعتراف صریح خود او به پرداخت «شیرینی» (رشوه) به اعضای هیئت مدیره، این پرسش را مطرح کرده که چگونه فردی با چنین سابقهای میتواند دیگران را به رانتخواری متهم کند. همچنین به موضوع مدرک تحصیلی بیرانوند که برای تعویق خدمت سربازی استفاده شده، اشاره شده و این رفتار را در تضاد با ناراحتی او از کنایه دایی دانسته است.
مغالطه در نقد فنی
روزنامه خراسان، تلقی بیرانوند از نقد فنی دایی به تیم ملی و ماجرای ساخت مجسمه برای سرمربی را نوعی توهین به «پسر کارگر» دانسته و آن را یک مغالطه بزرگ خوانده است. این روزنامه تاکید کرده که نقد دایی، فنی بوده و نه نادیده گرفتن تلاش بازیکنان. در ادامه، به سابقه درخشان دایی در فوتبال آلمان در مقابل عدم موفقیت بیرانوند در این لیگ اشاره شده است.
ضرورت حفظ بزرگان فوتبال
این گزارش همچنین به «جنگ ۴۰ روزه» و سکوت دایی اشاره کرده و آن را نباید دستاویزی برای بیرانوند جهت ابزاری کردن موضوع وطن برای ساکت کردن منتقدان دانست. همچنین عنوان شده که واکنشهای خوب بیرانوند در بازی با بلژیک و تحسینهای اغراقآمیز نباید به او مجوز حمله به بزرگان فوتبال را بدهد. این روزنامه پرسیده است که اگر علی دایی را کنار بگذاریم، فوتبال ایران در دهههای اخیر چه فرد شاخصی را معرفی کرده است؟
خانه فوتبال با بیاخلاقی آباد نمیشود
در پایان، این گزارش تاکید کرده که فوتبال ایران به همه نسلها نیاز دارد، اما این خانه با بیاخلاقی آباد نمیشود. ساختن مجسمه برای مربی، هرچند شاید از سر قدرشناسی باشد، اما نوعی اسطورهسازی با هدف نقدناپذیری است که به بهبود فوتبال کمکی نمیکند. همچنین از علی دایی خواسته شده تا در سبک نقد خود از کنایه پرهیز کند تا بستر فهم بهتر فراهم شود و میدان فوتبال به جای آنکه محلی برای لذت بردن باشد، تبدیل به میدان جنگ نشود.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2248271
