گروه موسیقی دارکوب از سال ۱۳۸۶ با محوریت همایون نصیری فعالیت خود را در حوزه موسیقی تلفیقی آغاز کرد. این گروه با تمرکز بر ریتم و ترکیب سازهای کوبهای ایرانی و جهانی با سبکهای مختلف موسیقی، جایگاه ویژهای در اجراهای زنده کسب کرده است.
شکلگیری و رویکرد هنری دارکوب
گروه دارکوب در سال ۱۳۸۶ توسط همایون نصیری، نوازنده پرکاشن، به همراه حسام اینانلو (نوازنده کمانچه) و علی فرهانی (نوازنده گیتار باس و آهنگساز) پایهگذاری شد. هدف اصلی این گروه، خلق موسیقی ریتممحور با بهرهگیری از سازهای کوبهای متنوع ایرانی و بینالمللی در کنار سازهای ملودیک بود.
ویژگیهای سبک موسیقی و اعضای گروه
موسیقی دارکوب ترکیبی از موسیقی فولکلور ایرانی با سبکهایی نظیر جاز، فلامنکو، موسیقی لاتین، آفرو و پاپ است. در آثار این گروه از سازهایی همچون کاخون، داربوکا، بندیر، طبلا، دمام، تمپو، دف، دایره و انواع پرکاشنهای آفریقایی و لاتین استفاده میشود.
ترکیب اعضای گروه در طول سالها تغییراتی داشته است، اما همایون نصیری، حسام اینانلو و علی فرهانی به عنوان هسته اصلی شناخته میشوند. همچنین هنرمندانی نظیر مهران محرمی (پرکاشن)، مسعود همایونی (گیتار)، میثم مروستی (ویلن) و محسن شریفیان (نیانبان) در دورههای مختلف با این گروه همکاری داشتهاند. دارکوب در بخش خوانندگی نیز از حضور چهرههای مطرحی همچون حامد بهداد، علی زندوکیلی، امید نعمتی و علیرضا قربانی بهره برده است.
آثار و فعالیتهای اجرایی
این گروه تاکنون آلبومهای «دارکوب ۱» (۱۳۸۶)، «دارکوب ۲» (۱۳۸۹)، «لیوا» (۱۳۹۴) و «نوبی» (۱۳۹۷) را منتشر کرده است. از جمله قطعات شناختهشده آنها میتوان به «بیمن تنها»، «دل کردی دل بردی»، «تو مرا آزار دادی»، «بگو بله»، «دست برایم»، «من دیوونه»، «تندیس از سراب»، «خون بس»، «نوبی» و «لیوا» اشاره کرد.
اجراهای زنده دارکوب به دلیل انرژی بالا و ریتمهای سریع، بخش مهمی از فعالیت این گروه را تشکیل میدهد. آنها علاوه بر حضور در جشنواره موسیقی فجر و برگزاری کنسرتهای اختصاصی در تهران و شبهای موسیقی تلفیقی برج میلاد، اجراهایی را نیز در کشورهای دیگر از جمله ترکیه و ارمنستان به روی صحنه بردهاند.
منبع: وبسایت های اینترنت – کد خبر: فاقد کد
