توسعه فناوریهای راهبردی فراتر از خرید ابزار یا تغییرات مقطعی در صنعت است و نیازمند پرورش «ذهن فناور» در نسل آینده است. این رویکرد با تغییر در نظام آموزشی و جایگزینی حفظیات با منطق حل مسئله و تفکر خلاق محقق میشود.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، سرمایهگذاری بر ذهن نسل آینده، سرنوشتسازترین اقدام برای ساختن آینده یک کشور است. در حالی که ابزار و فناوری قابل خریداری یا واردات هستند، فرهنگ فناوری و ذهنیت طراحی ابزارهای نوین باید در داخل کشور پرورش یابد. فناوریهای راهبردی نه با شتابزدگی در زمان بروز نیاز، بلکه با انباشت دانش، تجربه و تربیت نسلی که از کودکی با منطق حل مسئله آشنا شده، متولد میشوند.
ضرورت تغییر در نظام آموزشی
گزارش آینده مشاغل ۲۰۲۵ مجمع جهانی اقتصاد پیشبینی کرده است که تا سال ۲۰۳۰، حدود ۱۷۰ میلیون شغل جدید ایجاد و ۹۲ میلیون شغل جابهجا یا حذف خواهد شد. همچنین ۳۹ درصد مهارتهای کنونی نیروی کار تا آن زمان منسوخ یا تغییر خواهند کرد. این آمار نشان میدهد که نظام آموزشی نمیتواند با تکیه بر آموزشهای سنتی، پاسخگوی نیازهای صنعت آینده باشد.
بر اساس ارزیابی برنامه بینالمللی ارزیابی دانشآموزان (PISA) در سال ۲۰۲۲، توانایی تولید ایدههای اصیل و ارزیابی آنها یا همان «تفکر خلاق»، در نظامهای آموزشی موفق با عملکرد بهتر در ریاضیات و علوم همراه بوده است. این موضوع ثابت میکند که فناوری با حفظ کردن نام ابزارها آغاز نمیشود، بلکه از توانایی شناسایی مسئلهای که هنوز راهحلی برای آن وجود ندارد، شکل میگیرد.
پرورش ذهن فناور به جای آموزش ابزار
برای تبدیل حوزههایی نظیر هوش مصنوعی، رباتیک، زیستفناوری و انرژیهای نو به مزیت اقتصادی، باید ریشههای آنها پیش از ورود دانشآموز به دانشگاه در نظام آموزشی شکل بگیرد. این هدف با افزودن چند درس جدید محقق نمیشود، بلکه نیازمند ورود منطق فناوری به آموزش است؛ منطقی که شامل پرسیدن، آزمودن، ساختن، شکست خوردن و اصلاح کردن است. دانشآموز باید بیاموزد که شکست در یک آزمایش، گامی برای رسیدن به ایدهای بهتر است.
یونسکو نیز در گزارش جهانی پایش آموزش در سال ۲۰۲۳ تأکید کرده است که فناوری آموزشی نباید جایگزین تعامل انسانی شود و اثربخشی آن به آمادگی معلمان و حکمرانی مناسب وابسته است. در حال حاضر تنها نیمی از نظامهای آموزشی جهان استانداردهایی برای شایستگیهای فناورانه معلمان دارند. زمانی که دانشآموز با ذهن فناور تربیت شود، هنگام ورود به صنعت، تنها به دنبال شغل نیست، بلکه به دنبال شناسایی و حل مسائل در حوزههای مختلف مانند آب، انرژی و محیطزیست است. در این صورت، نوآوری به یک فرایند خودجوش اجتماعی تبدیل میشود و نقطه آغاز آن، کلاس درس خواهد بود.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2274904
