پژوهشی نوآورانه، روشی برای تولید پایدار هیدروژن از زیستتوده ریزجلبکها از طریق گازیسازی کاتالیستی در محیط آب فوقبحرانی ارائه میدهد. این مطالعه با بهرهگیری از مخلوط گلیسرول-متانول و کاتالیست، امکان تبدیل منابع زیستی و پسماندها به سوخت پاک را بررسی میکند.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، پژوهشی با محوریت «تولید پایدار هیدروژن از طریق گازیسازی کاتالیستی آب فوقبحرانی زیستتوده ریزجلبکها در مخلوط گلیسرول–متانول»، مسیری تازه برای تبدیل منابع زیستی و پسماندهای فرایندی به سوخت پاک آینده گشوده است. در این مطالعه، دکتر فاطمه صابری، پژوهشگر این طرح، با تمرکز بر پیوند زیستفناوری جلبک، انرژیهای نو و فرایندهای پیشرفته ترموشیمیایی، امکان استفاده از زیستتوده ریزجلبکها را در محیط آب فوقبحرانی مورد بررسی قرار داده است.
مزایای استفاده از ریزجلبکها
ریزجلبکها، برخلاف بسیاری از منابع زیستی، نیازی به زمین کشاورزی حاصلخیز ندارند و میتوانند در چارچوب اقتصاد چرخشی، تصفیه پساب، جذب دیاکسیدکربن و تولید سوختهای زیستی نقش ایفا کنند. در فرایند مذکور، حضور مخلوط گلیسرول–متانول علاوه بر بهبود محیط واکنش، امکان ارزشآفرینی از جریانهای جانبی صنایع زیستی، بهویژه تولید بیودیزل، را فراهم میآورد. بهکارگیری کاتالیست نیز با هدف افزایش بازده تولید هیدروژن، کاهش محصولات ناخواسته و ارتقای کارایی فرایند صورت میگیرد.
چشمانداز آینده پژوهش
به گفته صابری، اهمیت این پژوهش فراتر از تولید هیدروژن است و در طراحی یک مسیر یکپارچه برای تبدیل زیستتوده و پسماندهای آلی به حامل انرژی پاک نهفته است. این مسیر میتواند در آینده به توسعه پالایشگاههای زیستی، کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی و تحقق اهداف کربنپایین کمک کند. این تحقیق پتانسیل زمینهسازی برای مطالعات نیمهصنعتی در حوزه تولید هیدروژن سبز/زیستی، استفاده از پسماندهای صنایع بیودیزل و توسعه فناوریهای پیشرفته آب فوقبحرانی در کشور را داراست.
نتایج این تحقیق در شماره ۲۳۰ ژورنال معتبر سیالات فوق بحرانی Journal of Supercritical Fluids در سال ۲۰۲۶ به چاپ رسیده است.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2250497
