پژوهشگران دانشگاه ناتینگهام با بررسی مگس‌های سرکه دریافتند که حذف میدان مغناطیسی می‌تواند روند پیری را کند کند، اما هم‌زمان تأثیرات متفاوتی بر متابولیسم سلولی و عملکرد حرکتی جانوران دارد.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، میدان مغناطیسی زمین همواره از میان هر سلول زنده‌ای عبور می‌کند، اما زیست‌شناسان اطلاعات محدودی درباره نیاز ارگانیسم‌ها به این شرایط دارند. پژوهشگران دانشگاه ناتینگهام طی آزمایشی روی مگس سرکه، میدان مغناطیسی را حذف کردند و متوجه شدند که سرعت پیری این موجودات کاهش می‌یابد؛ هرچند سلول‌های آن‌ها انرژی را به شکل متفاوتی تولید کرده و نحوه حرکتشان نیز دستخوش تغییر شد.
نقش میتوکندری در واکنش به حذف میدان مغناطیسی
تغییرات متابولیک و حرکتی
تأثیرات ناشی از حذف میدان مغناطیسی بر میتوکندری متمرکز بود؛ ساختارهای کوچکی که بخش عمده انرژی سلول را تأمین می‌کنند. محققان دریافتند واکنش مگس‌ها به این شرایط به ساختار میتوکندری بستگی دارد و این اقدام باعث تقویت برخی جنبه‌های زندگی و تضعیف برخی دیگر می‌شود. آثار حذف میدان مغناطیسی بر سرعت متابولیسم و عملکرد حرکتی مگس سرکه ناهمگن بود.
تیم پژوهشی با بهره‌گیری از یک سیستم حفاظتی، میدان مغناطیسی را به صفر نزدیک کردند. آن‌ها گروهی از مگس‌های سالم را با مگس‌هایی که در ژن Pink1 دچار نقص بودند (ژنی که با بروز زودهنگام بیماری پارکینسون در انسان ارتباط دارد) مقایسه کردند. مگس‌های دارای نقص Pink1 در محفظه حفاظتی ۲۰ درصد بیشتر عمر کردند، اما توانایی فیزیکی آن‌ها تحلیل رفت. در مقابل، مگس‌های سالم بهبود حرکتی را تجربه کردند، اما مدت‌زمان سلامت آن‌ها تغییر کرد. طول عمر بیشتر و عملکرد فیزیکی بهتر لزوماً با یکدیگر همراه نیستند و واکنش حیوان به قدرت میدان مغناطیسی به وضعیت متابولیک آن بستگی دارد.
برای بررسی دقیق درون سلول‌ها، پژوهشگران از سنجش‌های با تفکیک بالا از تنفس میتوکندریایی استفاده کردند؛ فرایندی که در آن میتوکندری از اکسیژن برای تولید انرژی بهره می‌برد. همچنین از سنسورهای حساس کوانتمی برای تشخیص تغییرات مرتبط با فعالیت میتوکندریایی استفاده شد. کاهش میدان مغناطیسی، متابولیسم انرژی میتوکندریایی و سطح سوپراکسید (یک مولکول بسیار واکنش‌پذیر در میتوکندری) را تغییر داد. این اندازه‌گیری‌ها نشان داد که تغییرات حرکتی و طول عمر مگس‌ها با تغییرات فرایندهای تولید انرژی سلولی مرتبط است و نمی‌توان تأثیرات حذف میدان مغناطیسی را کاملاً مفید یا مضر ارزیابی کرد.
مطالعات پیشین درباره آثار زیستی میدان مغناطیسی بیشتر بر چگونگی احساس آن توسط حیوانات مهاجر یا تأثیر سفر فضایی بر انسان متمرکز بود. یافته‌های تازه نشان می‌دهد که میدان مغناطیسی زمین احتمالاً بخش مهمی از محیطی است که سلول‌های ما در آن تکامل یافته و عمل می‌کنند. کاربرد میدان‌های مغناطیسی بر عملکرد میتوکندریایی و سرعت پیری مؤثر است و این ارتباط، چشم‌انداز جدیدی در پژوهش‌های زیستی ایجاد می‌کند. به عنوان نمونه، بیماری‌های زوال اعصاب شاید ارتباط ناشناخته‌ای با میدان مغناطیسی زمین داشته باشند و تحقیقات بیشتر می‌تواند شناخت عمیق‌تری نسبت به این بیماری‌ها و راه‌های درمان آن‌ها ایجاد کند.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2282361
