فدراسیون فوتبال در تعیین سرنوشت لیگ برتر، معیارهای متفاوتی را برای تیم‌های بالای جدول و تیم‌های انتهای جدول به کار گرفته است. این رویکرد دوگانه، پرسش‌هایی را درباره منطق و عدالت در تصمیم‌گیری‌ها مطرح کرده است.

به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، تصمیم‌های اخیر فدراسیون فوتبال در خصوص تعیین وضعیت لیگ برتر، ابهاماتی جدی را درباره منطق حاکم بر این تصمیم‌ها ایجاد کرده است. پرسش اصلی این است که چرا برای تیم‌های صدرنشین ملاک متفاوتی نسبت به تیم‌های انتهای جدول در نظر گرفته شده است.

تعیین نمایندگان آسیایی و سرنوشت انتهای جدول

فدراسیون فوتبال برای معرفی نمایندگان ایران در رقابت‌های آسیایی، وضعیت فعلی جدول را مبنا قرار داد و تیم‌های استقلال و تراکتور را معرفی کرد. این تصمیم با استناد به شرایط خاص و نیمه‌تمام ماندن مسابقات اتخاذ شد. اما زمانی که نوبت به تعیین تیم‌های سقوط‌کننده رسید، این منطق تغییر کرد. به جای استفاده از جدول فعلی، فدراسیون برگزاری دیدار پلی‌آف بین تیم هجدهم لیگ برتر (مس رفسنجان) و تیم مدعی صعود از لیگ دسته اول (صنعت نفت آبادان) را در دستور کار قرار داد.

این رویکرد، تناقض آشکاری را نمایان می‌سازد. اگر جدول فعلی برای تعیین سهمیه‌های آسیایی معتبر بود، چرا برای تعیین تیم‌های سقوط‌کننده ملاک قرار نگرفت؟ و اگر قرار بود سرنوشت انتهای جدول با پلی‌آف مشخص شود، چرا این قاعده برای بالای جدول اجرا نشد و تکلیف سهمیه‌های آسیایی در زمین مسابقه تعیین نگردید؟

ابهام در جایگاه تیم هفدهم

ابهام دیگری به جایگاه تیم ذوب‌آهن، تیم هفدهم جدول، مربوط می‌شود. در حالی که پلی‌آف میان تیم هجدهم لیگ برتر و تیم سوم لیگ دسته اول برگزار شد، جایگاه تیم هفدهم بدون هیچ تغییری تثبیت شد. این موضوع این پرسش را مطرح می‌کند که مبنای انتخاب تیم هجدهم برای پلی‌آف چه بوده و چرا تیم هفدهم در این فرآیند نقشی نداشته است.

مشکل اصلی، نه برگزاری یا عدم برگزاری پلی‌آف، بلکه نبود یک منطق واحد و یکسان در تصمیم‌گیری‌هاست. اعتبار فوتبال حرفه‌ای به اجرای یکسان قوانین برای همه بستگی دارد. نمی‌توان در یک بخش از جدول از شرایط موجود استفاده کرد و در بخش دیگر به سراغ فرمولی متفاوت رفت. این استاندارد دوگانه، به جای تقویت شفافیت و عدالت، شائبه تصمیم‌گیری‌های سلیقه‌ای را افزایش می‌دهد. فدراسیون فوتبال، در صورت اعتقاد به لزوم تصمیم‌های ویژه در شرایط خاص، باید این تصمیم‌ها را بر پایه‌ی اصلی واحد و یکسان برای همه تیم‌ها، از صدر تا قعر جدول، بنا نهد. در غیر این صورت، دفاع از عدالت و برابری در رقابت‌ها دشوار خواهد بود و هر تصمیمی با پرسش‌های جدی درباره معیارهای اتخاذ آن مواجه می‌شود.

منبع: khabaronline.ir – کد خبر: فاقد کد