گزارش‌های مالی منتشر شده از باشگاه سپاهان، زیان خالص بیش از ۳۰۵ میلیارد تومانی این باشگاه در سال مالی منتهی به خرداد ۱۴۰۴ را نشان می‌دهد. این در حالی است که در سال قبل از آن، سود بیش از ۱۴ میلیارد تومانی ثبت شده بود. همچنین ابهاماتی در خصوص پرداخت مجدد ۷۵ هزار یورویی برای رضایتنامه یک بازیکن خارجی وجود دارد.

به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، بررسی صورت‌های مالی باشگاه سپاهان حاکی از ثبت زیان خالص بیش از ۳۰۵ میلیارد تومان در سال مالی منتهی به خرداد ۱۴۰۴ است. این رقم در مقایسه با سود بیش از ۱۴ میلیارد تومانی ثبت شده در سال مالی منتهی به خرداد ۱۴۰۳، نشان‌دهنده تغییر قابل توجهی در وضعیت مالی باشگاه است. زیان انباشته سپاهان در پایان خرداد ۱۴۰۴ به بیش از ۲۳۶ میلیارد تومان رسیده، در حالی که در مدت مشابه سال قبل سود انباشته ۷۱ میلیارد تومانی گزارش شده بود.

ابهامات در پرداخت‌های خارجی

در بخش دیگری از گزارش حسابرس، به پرداخت مجدد مبلغ ۷۵ هزار یورو (معادل ۷ میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان) بابت رضایتنامه یکی از بازیکنان خارجی سپاهان اشاره شده است. این مبلغ پیش از این در زمان خرید بازیکن تسویه شده بود، اما پس از شکایت باشگاه چاوز پرتغال مبنی بر عدم دریافت وجه، سپاهان مجدداً آن را پرداخت کرده است. با این حال، مدارک و مستندات کافی در خصوص این پرداخت به حسابرس ارائه نشده است.

این موارد تنها بخشی از نقض قوانین مربوط به سقف قرارداد و سقف بودجه در فوتبال باشگاهی است. قوانینی که پیش از این از سوی فدراسیون ابلاغ می‌شد، اما به نظر می‌رسد به طور کامل اجرا نشده است. این وضعیت در حالی رخ می‌دهد که کشور با چالش‌های اقتصادی مواجه است و این حجم از هزینه‌کرد در فوتبال، بدون بازدهی مشخص برای کشور، مورد انتقاد قرار گرفته است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که بررسی سایر باشگاه‌های بزرگ مانند پرسپولیس، استقلال و تراکتور نیز ممکن است نتایج مشابهی را آشکار کند. با توجه به اعلام رئیس فدراسیون فوتبال مبنی بر حذف قانون سقف قرارداد برای فصل جدید، انتظار می‌رود باشگاه‌ها آزادی عمل بیشتری در هزینه‌کرد داشته باشند.

پرداخت دوگانه مبلغ رضایتنامه یک بازیکن خارجی، بی‌نظمی در نظام پرداخت‌های فوتبال باشگاهی را نشان می‌دهد و این موضوع می‌تواند باعث جذابیت لیگ ایران برای بازیکنان و دلالان خارجی شود که به دنبال کسب درآمد آسان هستند. پرونده‌های متعدد شکایات خارجی از تیم‌های ایرانی، که معمولاً با بازنده شدن باشگاه‌های ایرانی همراه است، گواه این مدعاست و منجر به خروج سرمایه‌های ملی به نفع دلالان و بازیکنان خارجی می‌شود.

این اتفاقات در حالی رخ می‌دهد که فوتبال خود را مردمی می‌داند، اما در شرایط سخت اقتصادی کشور، پول مردم را صرف هزینه‌هایی می‌کند که هیچ سودی برای جامعه ندارد و تنها باعث حسرت مردم می‌شود. این مبالغ می‌توانست تأثیر چشمگیری در بهبود زندگی بسیاری از افراد داشته باشد.

منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2261786