حضور بازیکنان ایرانی در لیگ امارات فراتر از منافع فنی، برای باشگاه‌های این کشور سود اقتصادی مستقیم به همراه داشته است. این باشگاه‌ها از محل برنامه مزایای باشگاه‌های فیفا، بابت حضور ملی‌پوشان ایرانی در جام جهانی ۲۰۲۶، میلیون‌ها دلار پاداش دریافت کرده‌اند. این در حالی است که فوتبال ایران همچنان از ظرفیت‌های اقتصادی بازیکنان ملی‌پوش خود بهره‌مند نشده است.

به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، حضور بازیکنان ایرانی در لیگ حرفه‌ای امارات، پس از جام جهانی ۲۰۲۶، دستاوردهای فنی فراتر از انتظار برای باشگاه‌های این کشور به ارمغان آورده و برخی از آن‌ها را به دریافت‌کنندگان مستقیم پاداش فیفا تبدیل کرده است. این درآمدزایی، نه از طریق فروش بازیکن یا قراردادهای تجاری، بلکه از محل برنامه مزایای باشگاه‌های فیفا حاصل شده است. بر اساس سازوکار این برنامه، باشگاه‌هایی که بازیکنان خود را در اختیار تیم‌های ملی حاضر در جام جهانی قرار می‌دهند، بابت مدت حضور این بازیکنان در اردوهای ملی، پاداش دریافت می‌کنند.

سهم باشگاه‌های اماراتی از پاداش فیفا

برای جام جهانی ۲۰۲۶، فیفا مبلغ ۳۵۵ میلیون دلار را به این برنامه اختصاص داده است که افزایشی حدود ۷۰ درصدی نسبت به دوره پیشین را نشان می‌دهد. باشگاه‌های اماراتی سهم قابل توجهی از این درآمد را به خود اختصاص داده و مجموع دریافتی آن‌ها حدود ۱ میلیون و ۷۵۶ هزار دلار (معادل ۶.۴ میلیون درهم) برآورد شده است. نقش بازیکنان ایرانی در این میان برجسته است؛ ملی‌پوشانی که حضورشان در جام جهانی، برای باشگاه‌های اماراتی ارزش اقتصادی مستقیمی نیز ایجاد کرده است.

نقش ملی‌پوشان ایرانی در درآمدزایی

پنج ملی‌پوش ایرانی که در باشگاه‌های مختلف اماراتی توپ می‌زنند، در افزایش سهم این باشگاه‌ها از برنامه فیفا نقش داشته‌اند. باشگاه کلباء با حضور سامان قدوس، مهدی قایدی و شهریار مغانلو، حدود ۳۱۲ هزار دلار درآمد کسب کرده است. شباب الاهلی نیز به واسطه حضور سعید عزت‌اللهی، مهدی قایدی و عزیز غنی‌اف، ۱۶۰ هزار دلار دریافت خواهد کرد. در باشگاه الوحده، حضور محمد قربانی نزدیک به ۷۹ هزار دلار درآمد به همراه داشته است. مهدی قایدی همچنین در فهرست باشگاه النصر نیز دیده می‌شود که نشان‌دهنده امکان درآمدزایی برای بیش از یک باشگاه توسط یک بازیکن در مقاطع مختلف است.

العین در صدر درآمدها

بیشترین درآمد در میان باشگاه‌های اماراتی به العین اختصاص دارد که با اتکا به حضور بازیکنانی چون سفیان رحیمی، آلخاندرو رومرو کاکو و رامی ربیعه، حدود ۴۶۰ هزار دلار دریافت خواهد کرد. پس از العین، باشگاه‌های کلباء، البطائح، الجزیره، شباب الاهلی، دبا، بنی‌یاس، الوحده، النصر و الظفره در رده‌های بعدی قرار دارند.

این ارقام نشان می‌دهد که جذب بازیکن ملی‌پوش دیگر صرفاً یک تصمیم فنی نیست، بلکه می‌تواند بخشی از هزینه‌های سرمایه‌گذاری باشگاه را از مسیرهای اقتصادی جبران کند. سازوکار فیفا به ازای هر بازیکن، حداقل ۵ هزار دلار به ازای هر روز حضور در اردوی تیم ملی محاسبه می‌کند و مبلغ نهایی به تعداد روزهای حضور بازیکن در اختیار تیم ملی بستگی دارد، نه دقایق بازی او. این بدان معناست که حتی بازیکنی که فرصت بازی کمی دارد، می‌تواند برای باشگاهش درآمد ایجاد کند.

چالشی برای فوتبال ایران

درآمدزایی باشگاه‌های اماراتی از ملی‌پوشان ایرانی، سؤالی مهم را پیش روی فوتبال ایران قرار می‌دهد. بازیکنان ایرانی به سرمایه‌های قابل توجهی برای لیگ امارات تبدیل شده‌اند و باشگاه‌های این کشور از حضور آن‌ها سود فنی، تجاری و اقتصادی می‌برند. این وضعیت، بیش از آنکه موفقیت برای فوتبال امارات باشد، باید زنگ هشداری برای فوتبال ایران تلقی شود؛ فوتبالی که همچنان با مشکلات ساختاری در باشگاهداری، درآمدزایی و اقتصاد حرفه‌ای دست و پنجه نرم می‌کند و نتوانسته از ظرفیت‌های اقتصادی بازیکنان ملی‌پوش خود به شکل مستقیم بهره‌مند شود. باشگاه‌های اماراتی نشان داده‌اند که بازیکن ملی‌پوش می‌تواند یک سرمایه اقتصادی نیز باشد و این پرسش مطرح می‌شود که چرا سهم فوتبال ایران از این سرمایه، تا این اندازه محدود است.

منبع: khabaronline.ir – کد خبر: فاقد کد