علیرضا بیرانوند، دروازهبان تیم ملی فوتبال، برای فرار از خدمت سربازی و حضور در تیمهای نظامی، با حواشی متعددی از جمله ادعای اختلالات روانی مواجه شده است. این رویکرد، پرسشهای جدی را درباره جایگاه اجتماعی این ورزشکار و مسئولیتپذیری او در برابر قوانین عمومی ایجاد کرده است.
چالشهای قانونی و اخلاقی در پرونده سربازی دروازهبان تیم ملی
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، ماجرای خدمت سربازی علیرضا بیرانوند از یک موضوع ورزشی فراتر رفته و به بحثی پیرامون نسبت میان سلبریتیها و جامعه تبدیل شده است. در حالی که این دروازهبان پیشتر با روایتهای شخصی از سختیهای زندگی، سرمایه اجتماعی قابل توجهی کسب کرده بود، اکنون با حواشی متعددی در خصوص نحوه گذراندن خدمت نظام وظیفه روبهرو است. طبق گزارشها، او برای پرهیز از پیوستن به تیمهای نظامی، به بهانههایی همچون داشتن خالکوبی و مراجعه به کمیسیون اعصاب و روان متوسل شده تا شاید بتواند کارت معافیت دریافت کند یا زمان بیشتری برای خود بخرد.
تفاوت خدمت سربازی ورزشکاران با سایر جوانان
نکته قابل تأمل این است که خدمت سربازی برای ورزشکاران حرفهای در قالب بازی در تیمهای نظامی و با امکانات تمرینی استاندارد و دریافت دستمزد انجام میشود که با شرایط سایر جوانان که در مناطق مرزی خدمت میکنند، تفاوت بنیادین دارد. با این حال، بیرانوند که فاقد مدالهای قهرمانی المپیک یا بازیهای آسیایی برای بهرهمندی از قانون «سرباز قهرمان» است، همچنان برای عدم انجام این وظیفه قانونی تلاش میکند.
این رفتارها که پیشتر با ماجراهایی نظیر فسخ غیرقانونی قرارداد و حواشی مدرک تحصیلی همراه بود، این پرسش را ایجاد کرده که چرا برخی چهرههای مشهور خود را فراتر از قانون میدانند. کارشناسان معتقدند تلاش برای معرفی خود به عنوان فردی با اختلالات روانی جهت دستیابی به منافع زودگذر، در واقع به حراج گذاشتن عزتنفس و اعتبار اجتماعی این ورزشکار نزد افکار عمومی منجر میشود. مردم زمانی از یک قهرمان ناامید میشوند که او برای فرار از مسئولیتهای شهروندی، به هر تدبیری متوسل شود، در حالی که همزمان ادعای عدم استفاده از رانت را مطرح میکند.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2277913
