نمایش زندگی لوکس و استفاده از جت شخصی توسط چهرههای مشهور، در حالی که از مشکلات اقتصادی مردم سخن میگویند، باعث ایجاد شکاف میان واقعیت و تصویرسازی میشود. این تناقض، سواد رسانهای مخاطب و سلبریتی را زیر سوال میبرد و مسئولیت اجتماعی را برجسته میسازد.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، انتقاداتی متوجه رامین رضاییان، بازیکن تیم ملی، به دلیل تناقض میان اظهاراتش درباره شرایط اقتصادی مردم و نمایش زندگی لوکس خود شده است. رضاییان اخیراً در تلویزیون از فشار اقتصادی، فاصله فوتبالیستها با جامعه و لزوم درک حال مردم سخن گفته و حتی از تصاویر زندگی لوکس پیشین خود عذرخواهی کرده بود. با این حال، انتشار تصاویری از زندگی متفاوت، لباسهای گرانقیمت، ساعت لوکس و استفاده از جت شخصی در استوریهای او، این پیام را برای مخاطب دچار تضاد میکند.
شکاف میان واقعیت و تصویرسازی
داشتن ثروت، پوشیدن لباس گران یا سفر با جت شخصی جرم نیست و یک فوتبالیست حرفهای حق دارد از درآمد خود استفاده کند. مشکل زمانی آغاز میشود که میان «واقعیت زندگی» و «تصویرسازی برای مخاطب» شکاف ایجاد شود. این مسئله نیازمند سواد رسانهای از سوی هر دو طرف، یعنی مخاطب و سلبریتی، است. مخاطب امروزی تصاویر را بدون تحلیل نمیپذیرد و با مقایسه حرفهای دیروز با رفتار امروز، تناقضها را درک میکند. فضای مجازی نیز به عنوان یک آرشیو، اجازه نمیدهد یک تصویر به راحتی جایگزین تصویر قبلی شود.
مسئولیت اجتماعی چهرههای مشهور
فوتبالیستی با میلیونها دنبالکننده، فراتر از یک ورزشکار، یک رسانه شخصی محسوب میشود. هر پست او میتواند بر نگرش، احساس و سبک زندگی بخشی از مخاطبانش تأثیر بگذارد. مدیریت صفحه شخصی برای یک ستاره، تنها انتخاب عکس و کپشن نیست، بلکه بخشی از مدیریت برند و هویت اجتماعی اوست. مسئولیت اجتماعی به معنای اجبار سلبریتی به زندگی مطابق میل مردم نیست، بلکه به این معناست که وقتی از مردمی بودن و همدردی با جامعه سخن میگوید، رفتار رسانهای او نیز باید با این پیام همسو باشد. در شرایط اقتصادی دشوار کنونی ایران، نمایش بیملاحظه ثروت حاصل از توجه مردم میتواند احساس فاصله و بیگانگی ایجاد کند.
این مسئله محدود به رضاییان نیست و شامل حال تمام چهرههای مشهوری میشود که به واسطه شهرت، تبدیل به الگو و رسانه شدهاند. آنها نمیتوانند از مزایای شهرت بهرهمند شوند اما مسئولیت ارتباطی آن را نادیده بگیرند. اگرچه هوادار مالک زندگی ستاره نیست و بازیکن نیز موظف به تغییر سبک زندگی خود برای خوشایند هوادار نیست، اما یک قرارداد نانوشته مبتنی بر صداقت میان آنها وجود دارد. هوادار میتواند شکست یا انتخاب تیم رقیب را بپذیرد، اما احساس فریب خوردن برایش سختتر قابل تحمل است. در عصر شبکههای اجتماعی، ستاره بودن به معنای زیر ذرهبین بودن دائمی است. بنابراین، بهتر است چهرههای ورزشی به جای ساختن تصویری که تصور میکنند مردم دوست دارند ببینند، واقعیت خود را به نمایش بگذارند.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2262313
