ستاره برزیلی فوتبال جهان، ریکاردو کاکا، در روایتی احساسی از دوران نوجوانی خود در آکادمی سائوپائولو، نقش مادرش را در ایجاد فضایی حمایتی برای هم‌تیمی‌هایش که دور از خانواده بودند، برجسته کرد. او معتقد است مادرش با سخاوت و همدلی، بزرگترین درس زندگی را به او آموخته است.

به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، ریکاردو کاکا، برنده توپ طلای سال ۲۰۰۷، در خاطراتی از دوران نوجوانی خود در آکادمی فوتبال سائوپائولو، به نقش کلیدی مادرش اشاره کرد. او توضیح داد که مادرش با باز کردن درهای خانه‌شان، فاصله‌ای را که میان او و هم‌تیمی‌هایش که از خانواده‌هایشان دور بودند، از بین برد.

کاکا گفت: «مادرم خانه ما را به پناهگاهی تبدیل کرد که بسیاری از هم‌تیمی‌هایم به آن نیاز داشتند.» وی افزود که شرایط زندگی او با بسیاری از هم‌تیمی‌هایش متفاوت بود. «وقتی در آکادمی جوانان سائوپائولو بازی می‌کردم، فاصله بین من و هم‌تیمی‌هایم بیشتر از کیلومترها بود؛ این یک تفاوت در واقعیت زندگی بود. بسیاری از آنها در مرکز تمرینی زندگی می‌کردند، دور از خانواده‌هایشان و با حداقل امکانات، در حالی که من این شانس را داشتم که هر شب به خانه برگردم.»

به گفته کاکا، این تفاوت در ابتدا باعث شده بود که او برای هم‌تیمی‌هایش غریبه به نظر برسد. «آنها فکر می‌کردند من گرسنگی یا عجله آنها برای موفقیت را درک نمی‌کنم. اما همه اینها به لطف مادرم از بین رفت.» او تأکید کرد که مادرش هیچ تفاوتی میان بازیکنان قائل نبود. «او بازیکنان رقیب یا بچه‌های خوش‌شانس را نمی‌دید؛ او پسرهایی را می‌دید که دلتنگ خانه‌شان بودند و تصمیم گرفت در خانه ما را به روی آنها باز کند و میز غذا را به پناهگاهی تبدیل کند که به آن نیاز داشتند.»

کاکا با یادآوری فضای خانه‌شان ادامه داد: «مادرم آن هدیه را داشت که با آشپزی آرامش می‌بخشید و با حضورش دلگرمی می‌داد. آخر هفته‌ها، خانه ما پر از خنده و بوی غذای خانگی می‌شد و به آن پسرها آغوشی می‌داد که فوتبال از آنها گرفته بود.» وی معتقد است همان لحظه‌ها، معنای واقعی همدلی را به او آموختند. «در آن لحظه‌ها، دیگر بچه‌ای که همه چیز راحت داشت و آنهایی که از راه دور آمده بودند نبودیم؛ فقط برادر بودیم.»

برنده توپ طلای ۲۰۰۷ در پایان گفت بزرگ‌ترین درس زندگی‌اش را از مادرش گرفته است. «او به من یاد داد که رهبری با مقام و جایگاه به دست نمی‌آید، بلکه با سخاوت شکل می‌گیرد. موفقیت واقعی این نیست که تنها از خط پایان عبور کنی، بلکه این است که در طول مسیر چند دست را بگیری و با خودت همراه کنی.»

منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2267664