لیلیان تورام، مدافع افسانهای فوتبال فرانسه، یکی از بهیادماندنیترین و در عین حال دشوارترین تقابلهای دوران حرفهای خود را با رونالدو نازاریو، ستاره برزیلی، روایت کرده است. او اعتراف کرد که سرعت و تکنیک «پدیده» حتی مدافعان بزرگی چون خودش و فابیو کاناوارو را نیز درمانده کرده بود.
به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، لیلیان تورام، مدافع نامدار تیم ملی فرانسه، خاطرهای فراموشنشدنی از رویارویی با رونالدو نازاریو، مهاجم افسانهای برزیل، را بازگو کرده است. تورام این دیدار را که در زمان بازیاش برای پارما مقابل اینتر میلان رخ داد، به یاد میآورد و قدرت و سرعت بینظیر رونالدو را عامل درماندگی خود و همتیمیاش، فابیو کاناوارو، توصیف میکند.
اولین برخورد با «پدیده»
تورام در توصیف اولین رویارویی خود با رونالدو میگوید: «اولین بار که مقابل رونالدو نازاریو قرار گرفتم، در پارما بودم و او در اینتر بازی میکرد. بازی شروع شد و بعد از مدتی، خودم را رو در روی او دیدم. او به تو خیره میشد و توپ را به شکلی غیرعادی نوازش میکرد که مات و مبهوت میماندی؛ همه اینها با سرعتی که هرگز ندیده بودم.»
صحنهای که در ذهن ماند
او به صحنهای اشاره میکند که رونالدو توپ را از بین پاهای او رد کرده و به سمت دروازه رفته است. تورام فریادزنان از کاناوارو میخواهد که رونالدو را متوقف کند و کاناوارو با خطا او را متوقف میکند و کارت زرد میگیرد. تورام اذعان میکند که چند دقیقه بعد، خودش نیز مجبور به خطا بر روی رونالدو شده است. او میگوید: «در حرکت بعدی، توپ را با سرعتی باورنکردنی شوت کرد و من مجبور شدم با خطا جلویش را بگیرم.»
دیالوگ ماندگار کاناوارو
اما آنچه بیش از هر چیز در ذهن تورام حک شده، جمله کاناوارو پس از آن صحنه است: «فابیو به من نگاه کرد و آرام گفت: “لیلیان، امشب با ۹ نفر بازی را تمام میکنیم. چطور جلوی این پسر را بگیریم؟”»
تورام ادامه میدهد که رونالدو که ظاهراً تمام این صحبتها را شنیده بود، با آرامش به سمت آنها آمده و به زبان ایتالیایی ساده میگوید: «ببخشید، مگر اغراق میکنم؟» تورام معتقد است این جمله کوتاه، بیش از هر دریبل یا حرکتی، تأثیر عمیقی بر آنها گذاشته و باعث شده احساس کوچکی و ناتوانی کنند. او این رفتار را بخشی از شخصیت «پدیده» میداند.
منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2266601
