مکاتبه رسمی باشگاه استقلال با فیفا درباره وضعیت قرارداد یاسر آسانی ابعاد تازه‌ای از این پرونده را نمایان کرده است. این نامه که در تاریخ ۱۶ مردادماه ارسال شده، پرسش‌هایی را درباره تناقض احتمالی میان موضع‌گیری‌های داخلی باشگاه و استعلام‌های بین‌المللی ایجاد کرده است.

ابهام در مکاتبات رسمی استقلال با فیفا

به گزارش مگزین و به نقل از خبر آنلاین، پرونده یاسر آسانی ابعاد تازه‌ای به خود گرفته است. در تاریخ ۱۶ مردادماه، باشگاه استقلال نامه‌ای را از طریق فدراسیون فوتبال ایران برای فیفا ارسال کرد و در آن خواستار روشن شدن وضعیت قرارداد آسانی و امکان استفاده از او در دوران محرومیت نقل‌وانتقالاتی باشگاه شد. نکته مهم این نامه، اشاره صریح استقلال به دریافت نامه اعلام فسخ قرارداد آسانی است.

بر اساس اطلاعات موجود، استقلال اعلام کرده که در تاریخ ۲۳ تیرماه ۱۴۰۵ (برابر با ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶)، نامه اعلام فسخ را از وکیل این بازیکن دریافت کرده و پس از آن نیز توافق دیگری با او به امضا رسانده است. باشگاه همچنین از فیفا درباره آثار حقوقی این توافق و لزوم ثبت مجدد بازیکن درخواست اعلام نظر کرده است. این مکاتبه در کنار رأی کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال اهمیت پیدا می‌کند؛ رأیی که در آن به ثبت نشدن فسخ قرارداد در فدراسیون و انکار نامه‌های فسخ منتشرشده در رسانه‌ها از سوی استقلال اشاره شده است.

پرسش اصلی اینجاست که آیا استقلال در نامه خود به فیفا، دریافت همان نامه‌ای را تأیید کرده که در جریان رسیدگی داخلی، وجود یا اصالت آن را انکار کرده است؟ اگر هر دو موضع به یک نامه مربوط باشند، با تناقضی جدی در اظهارات رسمی باشگاه روبه‌رو خواهیم بود که مدیران استقلال باید درباره آن توضیح دهند. البته تأیید دریافت نامه لزومًا به معنای پذیرش اعتبار حقوقی فسخ نیست و برای اثبات تناقض، باید متن کامل مکاتبه با فیفا با دفاعیات باشگاه تطبیق داده شود.

تبلیغ

تفاوت مقررات داخلی و بین‌المللی

برای پاسخ به چرایی بررسی نشدن این نامه در مراجع داخلی، باید میان مقررات داخلی فوتبال ایران و مقررات مراجع بین‌المللی تفاوت قائل شد. طبق مقررات داخلی فوتبال ایران، هر بازیکنی برای فسخ قرارداد باید این موضوع را به‌صورت رسمی در فدراسیون فوتبال ثبت کند. بنابراین، تا زمانی که فسخ ثبت نشده باشد، کمیته انضباطی نمی‌تواند صرفاً با استناد به نامه اعلام فسخ، قرارداد را رسماً فسخ‌شده تلقی کند.

اما در رسیدگی مراجع بین‌المللی مانند کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) و دادگاه داوری ورزش (CAS)، اعتبار فسخ قرارداد لزومًا به ثبت آن در فدراسیون فوتبال وابسته نیست. ممکن است فسخی در فدراسیون ثبت نشده باشد، اما مرجع بین‌المللی برای بررسی اعتبار حقوقی آن، به دلایل فسخ، نامه‌های ردوبدل‌شده و توافق‌های طرفین توجه کند، زیرا یک قرارداد می‌تواند با ارسال یک ایمیل ساده از طرف بازیکن به باشگاه فسخ‌شده محسوب شود. کمیته انضباطی AFC نیز از وجود این مکاتبه مطلع بوده و خواستار دریافت آن از فدراسیون فوتبال ایران شده است.

توافق مجدد و مسئله بازیکن جدید

درخواست استقلال از فیفا نشان می‌دهد که باشگاه درباره آثار حقوقی توافق مجدد با آسانی و امکان استفاده از او در دوران محرومیت نقل‌وانتقالاتی ابهام داشته است. مسئله اصلی این است که اگر قرارداد آسانی واقعاً فسخ شده باشد و پس از آن توافق جدیدی میان او و استقلال به امضا رسیده باشد، آیا این توافق به معنای جذب یک بازیکن جدید است و در نتیجه، مشمول محدودیت نقل‌وانتقالاتی باشگاه می‌شود یا خیر؟

محرومیت استقلال مربوط به ثبت بازیکن جدید است و باشگاه در پی آن است بداند اگر قرارداد قبلی با آسانی فسخ شده است، توافق جدید او را از شمایل بازیکن جدید درمی‌آورد یا خیر. اگر او بازیکن جدید محسوب شود، قطعا ثبت آن و حضور او در مسابقات غیرمجاز خواهد بود. ماجرای عدم ارسال فهرست استقلال برای رقابت‌های آسیایی در سال ۱۳۸۵ همچنان نمونه‌ای از خطاهای مدیریتی با پیامدهای سنگین در فوتبال ایران است که نشان می‌دهد بی‌دقتی در امور حقوقی و اجرایی می‌تواند هزینه‌هایی فراتر از یک پرونده انضباطی به همراه داشته باشد.

منبع: khabaronline.ir – کد خبر: 2286337